Prawie zawsze kolizja lub wypadek drogowy wiąże się z utrata wartości samochodu. Poszkodowanemu wówczas w takiej sytuacji przysługuje uprawnienie do wystąpienia do ubezpieczyciela z roszczeniem o pełną kompensatę szkody na podstawie art. 361 § 2 k.c. W praktyce oznacza to, iż oprócz pokrycia pełnego kosztu naprawy auta i przywrócenia go do stanu pierwotnego, ubezpieczyciel powinien również wypłacić właścicielowi samochodu sumę pieniężną odzwierciedlającą utraconą wartość rynkową tegoż pojazdu.
Takie rozstrzygnięcie omawianego zagadnienia przyjął także Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 października 2001 r. (sygn. akt III CZP 57/01, OSNC 2002/5/57). Zgodnie z ww. orzeczeniem odszkodowanie za uszkodzenie samochodu może obejmować oprócz kosztów jego naprawy także zapłatę sumy pieniężnej, odpowiadającej różnicy między wartością tego samochodu przed uszkodzeniem i po naprawie.
Przegląd rynku motoryzacyjnego jednoznacznie wskazuje na to, że pojazdy bezwypadkowe uzyskują na rynku wtórnym znacznie wyższe ceny od tych, które mają za sobą przeszłość w postaci przebytych napraw blacharsko – lakierniczych. Jak słusznie zauważono w wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2008 roku sygn. akt III Ca 1327/07, nie ma znaczenia, że w następstwie uszkodzeń dokonany wymiany elementów nadwozia na nowe. U podłoża utraty wartości handlowej samochodu powypadkowego leżą przede wszystkim względy psychologiczne potencjalnego nabywcy i sama świadomość tego sprawia, iż pojazd taki jest mniej warty od analogicznego modelu bezwypadkowego. Nie zmienia tego nawet fakt, że w wyniku naprawy przywrócono jego stan sprzed zdarzenia.
Jeśli zaś mowa o przywróceniu stanu poprzedniego, można mówić o nim jedynie wówczas, gdy stan samochodu po przeprowadzonej w autoryzowanej stacji obsługi naprawie pod każdym istotnym względem odpowiada stanowi niniejszego samochodu sprzed wypadku. W takim przypadku pod uwagę brane są takie elementy takie jak stan techniczny, zdolność użytkowa, użyte do naprawy części składowe, trwałość oraz wygląd estetyczny.
Do szacowania wysokości utraty wartości handlowej pojazdu przeważnie stosuje się Instrukcję Określania Rynkowego Ubytku Wartości Pojazdów Nr 1/2009 z dnia 12 lutego 2009 roku, przygotowaną przez Stowarzyszenie Rzeczoznawców Samochodowych EKSPERTMOT.
Mimo, że nie istnieją żadne przepisy uzależniające otrzymanie odszkodowania z tytułu utraty wartości handlowej od wieku pojazdu, ponieważ to nie wiek pojazdu jest podstawową przesłanką do określenia tejże kwoty, a sam fakt zaistnienia utraty wartości pojazdu po wypadku, która bezsprzecznie następuje w przypadku uszkodzenia pojazdu, to jednak w praktyce realna szansa otrzymania od towarzystwa ubezpieczeniowego rekompensaty zachodzi w przypadkach aut nie starszych niż 6 lat. Dzieje się tak dlatego, że ubytek wartości rynkowej maleje wprost proporcjonalnie do wieku danego pojazdu, tzn. że im pojazd jest młodszy, tym różnica w wartości handlowej jest większa, a im auto jest starsze, tym ta różnica coraz bardziej zaciera się. Istnieją jednak wyjątki od tej reguły potwierdzające fakt, że każda wycena powinna dokonywana być indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich, często niestandardowych czynników.
Autorem wpisu jest Pan Marek Pękacki
Nasza Kancelaria oferuje pomoc prawną w sporach z towarzystwami ubezpieczeniowymi.
„Przecież to niesprawiedliwe, więc chyba da się to unieważnić?” – takie pytanie bardzo często słyszę…
„Przez osiem lat woziłam mamę do lekarzy, a brat nie przyjechał ani razu. Teraz żąda…
„Odrzuciłam spadek po ojcu u notariusza, więc sprawa długów jest zamknięta". To zdanie słyszę w…
Wiele osób, które trafiają do mnie po rozwodzie, jest przekonanych, że podział majątku to zawsze…
Sam wniosek o stwierdzenie nabycia spadku to jedna kartka, czasem dwie. A mimo to jest…
Darowizna od rodziców przeznaczona na budowę wspólnego domu. Pieniądze ze sprzedaży kawalerki kupionej jeszcze przed…