tel. +48 502 568 281

Ulga IP BOX dla spółek

10/08/2020 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

We wpisie Ulga IP Box poruszyliśmy zasady korzystania z IP Box’u przez osoby fizyczne. Dzisiejszy wpis jest kontynuacją poprzedniego, ale dotyczy ulgi IP BOX dla spółek.

Kto może skorzystać z ulgi IP Box?

Po pierwsze, z ulgi IP Box może skorzystać każdy podmiot, który prowadzi działalność badawczo-rozwojową bezpośrednio związaną z wytworzeniem, rozwojem,  komercjalizacją lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Katalog kwalifikowanych praw własności intelektualnej został określony w art. 30ca Ustawy PIT oraz odpowiednio art. 24d Ustawy CIT.  Jest on katalogiem zamkniętym, wyłącznie enumeratywnie wymienione w ustawie rodzaje praw mogą podlegać opodatkowaniu na preferencyjnych warunkach.

Czy spółki mogą korzystać z ulgi IP BOX?

Ulga IP Box kierowana jest zarówno do podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, jak i podatku dochodowego do osób prawnych. Odnosi się ona zatem do osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, wspólników spółek cywilnych, spółek osobowych (jawnej, komandytowej, partnerskiej, komandytowo-akcyjnej) a także  osób prawnych, spółek kapitałowych w organizacji, podatkowych grup kapitałowych i innych podmiotów dopuszczonych ustawą. Mogą z niej skorzystać podmioty działające w branży wysokich technologii, jak i przedsiębiorstwa operujące w sektorze przemysłowo – produkcyjnym. Bez znaczenia jest również czas prowadzenia działalności.

Celem ulgi jest przede wszystkim wsparcie działalności badawczo – rozwojowej. Do skorzystania z tej preferencyjnej stawki wystarczy, by podatnik współwłaścicielem bądź użytkownikiem posiadającym prawa do korzystania z kwalifikowanych praw własności intelektualnej na podstawie umowy licencyjnej. Oznacza to, że podmiot korzystający z ulgi nie musi być ich właścicielem. Skorzystanie z tej preferencyjnej stawki nie jest także uzależnione od wielkości podmiotu ani formy prawnej prowadzonej działalności. Ważnym jest, jak już zaznaczono powyżej, aby była to działalność badawczo – rozwojowa. Przy czym przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć, zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy PIT lub art. 4a pkt 26 ustawy CIT, czyli działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badania naukowe oraz prace rozwojowe zostały z kolei zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym w związku z art. 4 ust 2 i 3 ustawy z 20.7.2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Odnosząc się do niniejszych kwestii, należy mieć na uwadze, że skorzystanie z omawianej ulgi nie wyklucza możliwości korzystania z innych preferencji podatkowych, w tym ulgi B+R.

Jakie przesłanki musi spełnić podmiot, by móc skorzystać z ulgi IP BOX?

Najogólniej mówiąc, wymogi, jakie należy spełnić, aby skorzystać z preferencyjnej formy opodatkowania to:

  • prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej;
  • wytworzenie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
  • osiągnięcie dochodu z kwalifikowanego IP, który podlega opodatkowaniu w Polsce;
  • poniesienie kosztów kwalifikowanych w związku z wytworzeniem, rozwinięciem bądź ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
  • prowadzenie odrębnej ewidencji obejmującej wszystkie operacje finansowe związane z dochodami z kwalifikowanych IP, zgodnie z ustawami podatkowymi.
Odrębna ewidencja

Zgodnie z wymogami zawartymi w art. 30cb ustawy PIT i art. 24e ustawy CIT, podatnicy, którzy zdecydują się na skorzystanie z preferencji IP Box mają obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Nie ma określonej formy jej prowadzenia. Ewidencja dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej powinna przedstawiać łączną sumę uzyskanych w danym okresie przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat,  wyszczególnionych dochodów, dla których można zastosować 5-procentową stawkę podatku dochodowego oraz dochodu, który nie będzie podlegał uldze. Podstawą opodatkowania w przypadku IP Box jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnych osiągniętych w roku podatkowym. Ustalony w ten sposób dochód podatkowy jest następnie korygowany z wykorzystaniem tzw. wskaźnika nexus. Tak obliczony dochód podatkowy jest opodatkowany preferencyjną stawką w wysokości 5%.

Podsumowując, z ulgi IP Box może skorzystać każdy podmiot, który prowadzi działalność badawczo-rozwojową bezpośrednio związaną z wytworzeniem, rozwojem,  komercjalizacją lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jest to możliwe po spełnieniu kilku wymogów wskazanych powyżej. Jednocześnie, aby mieć pewność co do możliwości skorzystania z ulgi IP Box przez danego przedsiębiorcę, warto złożyć wniosek o wydanie interpretacji podatkowej.

 

Autorem wpisu jest Pani Eliza Błachnio

Zakończenie likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

13/02/2020 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

 

Ostatnio na blogu pojawił się wpis dotyczący otwarcia likwidacji spółki z o. o. Wspomniano wówczas, iż procedura likwidacyjna ma skomplikowany charakter, toteż każdy etap likwidacji zostanie przedstawiony krok po kroku. W niniejszym opracowaniu zostanie opisany ostatni etap – zakończenie likwidacji, zarówno spółki założonej w tradycyjnej formie papierowej, jak i założonej w trybie S24.

 

Etap I:  zakończenie bieżących interesów spółki

Należy zaznaczyć, że likwidatorzy po dopełnieniu powyższych formalnych obowiązków wskazanych w niniejszym wpisie “Otwarcie likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością” , będą mogli przejść do czynności stricte likwidacyjnych. Po sporządzeniu bilansu otwarcia likwidacji oraz po upływie trzech miesięcy na zgłaszanie wierzytelności, zgodnie z Kodeksem spółek handlowych, likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki. Nowe interesy spółki mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. W stosunku wewnętrznym likwidatorzy są obowiązani stosować się do uchwał wspólników. Jeżeli likwidacja przedłuża się ponad rok, po upływie każdego roku likwidatorzy mają obowiązek składania sprawozdań ze swojej działalności. Likwidatorów obowiązują także pewne ograniczenia w zakresie zbywania nieruchomości spółki z o.o. Jest to możliwe jedynie w drodze licytacji, zaś z wolnej ręki w przypadku wyrażenia zgody przez wspólników w formie uchwały. Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.

 

Etap II: sporządzenie bilansu na dzień zakończenia likwidacji

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, likwidatorzy mają obowiązek sporządzenia bilansu także na dzień zakończenia likwidacji. Zgodnie z art. 288 KSH, po zatwierdzeniu przez zgromadzenie wspólników sprawozdania finansowego na dzień poprzedzający podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli (sprawozdanie likwidacyjne) i po zakończeniu likwidacji, likwidatorzy powinni ogłosić w siedzibie spółki to sprawozdanie i złożyć je sądowi rejestrowemu, z jednoczesnym zgłoszeniem wniosku o wykreślenie spółki z rejestru. Jeżeli zgromadzenie wspólników zwołane w celu zatwierdzenia sprawozdania likwidacyjnego nie odbyło się z powodu braku kworum, likwidatorzy powinni wykonać czynności, o których mowa powyżej, bez zatwierdzenia sprawozdania przez zgromadzenie wspólników. Księgi i dokumenty rozwiązanej spółki powinny być oddane na przechowanie osobie wskazanej w umowie spółki lub w uchwale wspólników. W braku takiego wskazania, przechowawcę wyznacza sąd rejestrowy.

 

Etap III: wniosek o wykreślenie spółki z rejestru

Zgłoszenie o wykreślenie spółki do sądu rejestrowego powinno zawierać formularz KRS-X2 wraz z następującymi dokumentami:

  1. sprawozdanie likwidacyjne;
  2. sprawozdanie finansowe na dzień zakończenia likwidacji;
  3. protokół potwierdzający zatwierdzenie obu sprawozdań przez walne zgromadzenie;
  4. oświadczenie likwidatorów o ogłoszeniu obu sprawozdań w siedzibie spółki;
  5. uchwałę zgromadzenia wspólników o wyznaczeniu przechowawcy ksiąg i dokumentów rozwiązanej spółki (o ile dokument taki nie został złożony podczas zgłaszania otwarcia likwidacji spółki w KRS);
  6. oświadczenie o braku toczących się postępowań sądowych, administracyjnych, komorniczych oraz o zaspokojeniu wszystkich wierzytelności.

 

W przypadku elektronicznego trybu – wypełnia się elektroniczny wzorzec uchwały wraz z oświadczeniami o jej podjęciu, podpisują go wszyscy wspólnicy profilami zaufanymi lub podpisem kwalifikowanym ePUAP. Dodatkowymi czynnościami w procesie likwidacji spółki z o.o. jest złożenie NIP-8 do urzędu ze wskazaniem daty wyrejestrowania ostatniego pracownika. W przypadku jednoosobowej spółki z o.o. formularz ZUS ZWPA trzeba złożyć do ZUS.

Koszt złożenia wniosku do KRS wynosi 300 zł oraz 100 zł za ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

 

Etap IV: zakończenie likwidacji / wykreślenie spółki z rejestru

Ostatnim etapem likwidacji spółki z o.o. jest jej wykreślenie z rejestru. Dopiero po wydaniu postanowienia przez sąd o wykreśleniu spółki, następuje zakończenie jej bytu prawnego. Spółka bowiem przestaje istnieć z chwilą wykreślenia jej z KRS.

 

Autorem wpisu jest Pani Eliza Błachnio

 

Czynność prawna dokonana przez fałszywy organ

15/10/2015 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

W literaturze i orzecznictwie Sądu Najwyższego zarysowały się dwa odmienne stanowiska w zakresie oceny skutków dokonania w imieniu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością czynności przez fałszywy organ. Chodzi mianowicie o to, czy możliwe jest de lege lata w ogóle przyjęcie konstrukcji tzw. fałszywego organu osoby prawnej i zastosowanie per analogiam przepisu art. 103 k.c. dotyczącego instytucji tzw. fałszywego pełnomocnika (falsus procurator).

Część doktryny oraz judykatury całkowicie neguje taką możliwość uznając, iż  czynność dokonana przez fałszywy organ osoby prawnej jest bezwzględnie nieważna i nie podlega konwalidacji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2009 roku, sygn.. akt II CSK 180/09, wyrok z dnia 12 grudnia 1996 roku, sygn. akt I CKN 22/96, wyrok z dnia 16 grudnia 2004 roku, sygn. akt V CK 674/03, publ. Legalis).

Całkowicie odmienny pogląd, który co raz częściej jest powielany przez sądy powszechne zajął Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2007 roku, sygn. akt III CZP 3/107. W uchwale tej powołano się na treść art. 103 k.c. zgodnie z którym jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta. Mając na uwadze powyższy przepis Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, iż w przypadku, gdy mamy do czynienia z czynnością dokonaną przez fałszywy organ możliwie jest zastosowanie w drodze analogi art. 103 k.c. i w konsekwencji potwierdzenie wadliwej umowy przez uprawniony zarząd spółki. Niniejszy pogląd został później powielony również przez składy innych sędziów Sądu Najwyższego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2014 roku, sygn.. akt III CSK 33/13 oraz z dnia 26 kwietnia 2013 roku, sygn.. akt II CSK 482/12 czy uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 roku, sygn.. akt III CZP 78/12). Zgodnie zatem z powyższą interpretacją sankcją dla działania w imieniu osoby prawnej w charakterze jej organu bez kompetencji do tego lub z przekroczeniem takich kompetencji będzie sankcja bezskuteczności zawieszonej, a nie nieważność całej czynności prawnej. Dopiero brak potwierdzenia tej czynności przez właściwie umocowany organ spółki skutkować będzie nieważnością czynności.

Natomiast odpowiedzialność rzekomego organu została uregulowana w art. 39 § 1 k.c., zgodnie z którym kto jako organ osoby prawnej zawarł umowę w jej imieniu nie będąc jej organem albo przekraczając zakres umocowania takiego organu, obowiązany jest do zwrotu tego, co otrzymał od drugiej strony w wykonaniu umowy, oraz do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o braku umocowania. Natomiast żadnej odpowiedzialności nie ponosi rzekomo reprezentowana osoba prawna.

Zbycie udziałów bez zgody spółki

03/07/2015 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może uzależniać zbycie udziału lub jego części od zgody spółki albo w inny sposób ograniczyć rozporządzenie przez wspólnika swoim udziałem (art. 182 § 1 k.s.h.) Powyższe ograniczenie w zakresie możliwości zbycia udziałów w spółce stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 57 § 1 k.c. Zgodnie z tym przepisem nie można przez czynność prawną wyłączyć ani ograniczyć uprawnienia do przeniesienia, obciążenia, zmiany lub zniesienia prawa, jeżeli według ustawy prawo to jest zbywalne. W związku z tym, że przepis art. 182 § 1 k.s.h. stanowi wyjątek od ogólnej zasady, nie może być on interpretowany rozszerzająco. Dlatego uznać należy, że niedopuszczalne jest całkowite wyłączenie możliwości zbycia udziału.

Należy pamiętać, iż czynność zbycia udziałów nie jest czynnością prawną spółki (dokonaną przez spółkę – art. 254 § 2 k.s.h.), ale czynnością między zbywcą a nabywcą. Gdy zbycie udziału jest uzależnione od zgody spółki, zastosowanie będzie miał art. 182 k.s.h., który uzależnia dokonanie konkretnej czynności prawnej od zgody. Stosowne postanowienie umowy spółki ma wobec niego charakter wykonawczy. Stąd czynność prawna dokonana bez zgody wymaganej przepisem prawa jest czynnością niezupełną (negotium claudicans) dotkniętą tzw. bezskutecznością zawieszoną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2007 roku, sygn.. akt II CSK 311/06, publ. Legalis). Powyższe oznacza, iż sprzedaż udziałów bez zgody spółki stanowi czynność bezskuteczną zarówno wobec spółki, jak i w stosunkach pomiędzy stronami i stanie się ona skuteczna dopiero wtedy, gdy stosowne zezwolenie zostanie udzielone.

W przypadku brak zgody spółki na zbycie udziałów sąd rejestrowy może zezwolić na zbycie, jeżeli istnieją ważne powody (art. 182 § 2 – 5 k.s.h.). Również w przypadku nie zajęcia przez spółkę stanowiska ww. kwestii strona umowy sprzedaży udziałów w spółce z o.o. po wyznaczeniu spółce terminu na zajęcie stanowiska, w razie bezskutecznego upływu takiego terminu zakończonego milczeniem spółki, może skorzystać z uprawnień przyznanych treścią art. 182 § 3 k.s.h. i zwrócić się do sądu rejestrowego o wyrażenie zgody na zbycie udziałów (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 czerwca 2010 roku, sygn. akt I ACa 260/10).

Odpowiedzialność karna za niezłożenie sprawozdania w terminie

08/05/2015 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Niedopełnienie przez członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością obowiązków wynikających z ustawy o rachunkowości w zakresie sporządzenia i złożenia sprawozdania finansowego spółki może powodować pociągnięcie do odpowiedzialności karnej. Zgodnie bowiem z art. 77 ustawy o rachunkowości kto wbrew przepisom ustawy dopuszcza do

  1.  nieprowadzenia ksiąg rachunkowych, prowadzenia ich wbrew przepisom ustawy lub podawania w tych księgach nierzetelnych danych,
  2.  niesporządzenia sprawozdania finansowego, sporządzenia go niezgodnie z przepisami ustawy lub zawarcia w tym sprawozdaniu nierzetelnych danych

– podlega grzywnie lub karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.

Natomiast zgodnie z art. 79 ww. ustawy kto wbrew przepisom ustawy:

  1. nie poddaje sprawozdania finansowego badaniu przez biegłego rewidenta,
  2. nie udziela lub udziela niezgodnych ze stanem faktycznym informacji, wyjaśnień, oświadczeń biegłemu rewidentowi albo nie dopuszcza go do pełnienia obowiązków,
  3. nie składa sprawozdania finansowego do ogłoszenia,
  4. nie składa sprawozdania finansowego lub sprawozdania z działalności we właściwym rejestrze sądowym,
  5.  nie udostępnia sprawozdania finansowego i innych dokumentów, o których mowa w art. 68 ustawy,
  6. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych bez spełnienia warunków, o których mowa w art. 76a ust. 3 ustawy,
  7. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 76h ust. 1 ustawy

– podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

W tym miejscu wskazać należy, iż odpowiedzialność karną za niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie lub nierzetelne sprawozdanie ponosi nie każda osoba odpowiedzialna za sporządzenie sprawozdania finansowego, lecz ta tylko, która jest odpowiedzialna za sporządzenie go zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2004 roku, sygn.. akt IV KK 410/03, publ. Legalis).

Co więcej bezsporne braki w prowadzeniu rachunkowości i niedopełnienie obowiązków, wynikających z ustawy o rachunkowości obciążają osoby, na których spoczywał obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami powyższej ustawy niezależnie od tego czy zlecili oni firmie zewnętrznej prowadzenie dokumentacji księgowej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2014 roku, sygn. II AKa 176/14, publ. Legalis).