Logo

tel. +48 502 568 281

Dofinansowanie spółki z o.o.

26/02/2019 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Zdarza się, że w trakcie funkcjonowania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zachodzi konieczność jej dofinansowania, tj. pozyskania przez spółkę środków finansowych na bieżącą działalność lub inwestycje. Wówczas wspólnicy stają przed koniecznością wyboru najkorzystniejszej zarówno z ich punktu widzenia, jak i spółki formy jej dofinansowania. Chodzi o przede wszystkim o kwestie podatkowe.

 

Podwyższenie kapitału zakładowego spółki

Pierwszym sposobem dokapitalizowania spółki jest podwyższenie kapitału zakładowego spółki. Może to nastąpić poprzez podwyższenie wartości nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie całkowicie nowych (art. 257 § 2 k.s.h.).

Podwyższenie kapitału zakładowego co do zasady będzie neutralne podatkowo pod kątem podatków dochodowych. Niemniej jednak przy podwyższeniu kapitału zakładowego powstanie zobowiązanie z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych w stawce 0,5% od podstawy opodatkowania.  Zgodnie z art. 6 ust 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wartość tę pomniejsza się o koszty związane z procedurą jego podwyższenia, tj. o kwotę taksy notarialnej wraz z podatkiem od towarów i usług pobranej przez notariusza oraz opłaty związane z rejestracją zmian w KRS (500 zł). Pomimo, że podwyższenie kapitału zakładowego następuje dopiero z chwilą wpisania tej zmiany w rejestrze przedsiębiorców to PCC należy rozliczyć już wcześniej, tj. w terminie 14 dni od dnia podjęcia uchwały wspólników w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego.

 

Pożyczka

Drugim sposobem dofinansowania spółki jest pożyczka udzielona przez wspólników spółce. Pożyczka może być udzielona nieodpłatnie, tzn. bez oprocentowania, przy czym wiązać się to będzie z pewnymi konsekwencjami, o czym poniżej.

Udzielenie pożyczki spółce podobnie jak podwyższenia kapitału zakładowego co do zasady będzie neutralne podatkowo pod względem podatków dochodowych. Dla pożyczkodawcy udzielona pożyczka nie jest kosztem uzyskania przychodu, a zwrócona przychodem. Natomiast dla pożyczkobiorcy odwrotnie, tj. otrzymana pożyczka nie jest przychodem, a zwrócona kosztem jego uzyskania. Obowiązek podatkowy powstanie jednak w sytuacji, gdy wspólnik spółki z o.o. udzieli tej spółce nieoprocentowanej pożyczki. Otrzymanie gotówki w ramach nieoprocentowanej pożyczki stanowi bowiem przychód z nieodpłatnych świadczeń, którego wysokość stanowią odsetki, jakie należałoby uiścić w wolnym i niespekulacyjnym obrocie prawnym (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2011 roku, sygn.. akt II FSK 1938/09, publ. LEX).

Ewentualne skutki podatkowe mogą pojawić się również przy umorzeniu przez wspólnika pożyczki. W takiej sytuacji po stronie spółki (pożyczkobiorcy) może powstać przychód. Neutralność podatkowa odnosi się wyłącznie do należności głównej, tzn. kwoty pożyczki. Natomiast w odniesieniu do kosztów zaciągnięcia pożyczki będą one uznawane odpowiednio za przychód (dla wspólnika) i koszt uzyskania przychodu (dla spółki).

Warto również wskazać, że pożyczka udzielona spółce przez jej wspólnika jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych (art. 9 pkt 10 lit i ustawy o podatku o czynności cywilnoprawnych).

 

Dopłata

Dofinansowanie spółki może nastąpić również poprzez wniesienie do niej dopłat. Zgodnie z art. 177 § 1 k.s.h. obowiązek wniesienia dopłat musi wynikać z postanowień umowy spółki. Ratio legis rozwiązania zawartego w art. 177 § 1 k.s.h. jest takie, że każdy wspólnik musi mieć świadomość, jakie dodatkowe zobowiązanie może zostać na niego nałożone wolą większości.

Również w odniesieniu do dopłat ustawodawca na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych przyjął koncepcję neutralności dopłat. Zarówno ich wniesienie, jak i zwrot nie stanowi przychodu lub kosztu po stronie wspólnika, jak i spółki. Tym samym, kwota dopłat wniesionych do spółki z o.o. nie jest uwzględniana przy ustalaniu wysokości podstawy opodatkowania w podatku CIT. Następuje to jednak pod warunkiem, że dopłaty zostały wniesione zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych.

Dopłaty wspólników podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Stawka podatku od czynności cywilnoprawnych wynosi 0,5% podstawy opodatkowania (kwoty dopłat). Podatek powinien zostać zapłacony przez spółkę w terminie 14 dni od dnia podjęcia przez wspólników uchwały o wniesieniu dopłat.

Jak widać dofinansowanie spółki z o.o. może nastąpić na kilka sposobów. Wybór konkretnego rozwiązania zależy przede wszystkim od okoliczności i celu, jaki przyświeca dofinansowaniu.

Zmiany w podatku PIT w 2019 roku

10/12/2018 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Początek przyszłego roku przyniesie ze sobą sporo zmian w podatku PIT. Oto najważniejsze z nich:

Nowe zasady obliczania 5 letniego terminu,w czasie którego sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem PIT dla nieruchomości nabytych w drodze spadku lub trakcie wspólności majątkowej małżeńskiej

Od 1 stycznia 2019 roku w przypadku zbycia nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych okres 5 letni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Powyższą zmianę należy ocenić pozytywnie, bowiem dotychczas termin 5 letni liczony był od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkobiercę.  Do tej pory spadkobierca chcąc uniknąć płacenia podatku dochodowego nie mógł zbyć nieruchomości przez okres 5 lat od daty jego nabycia. Ewentualnie musiał przeznaczyć środki pochodzące ze sprzedaży na cele mieszkaniowe.

Podobnie od 1 stycznia 2019 roku w przypadku zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych okres 5 letni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Nowe zasady obliczania 5 letniego terminu, w czasie którego sprzedaż podlega opodatkowaniu dotyczą transakcji zawartych po 1 stycznia 2019 roku. Oznacza to, że w przypadku nabycia nieruchomości w drodze spadku lub w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej przed styczniem 2019 roku podatnik będzie mógł uniknąć podatku dochodowego, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę lub do majątku wspólnego minęło 5 lat. Oczywiście przy założeniu, że transakcja zostanie dokonana po 1 stycznia 2019 roku.

 

Nabycie lub zbycie w drodze działu spadku nieruchomości lub praw majątkowych

Od Nowego Roku zacznie obowiązywać również ust. 7 art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi odzwierciedlenie dotychczasowej linii orzeczniczej. Zgodnie z tym przepisem nie będzie stanowić nabycia albo odpłatnego zbycia, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych – do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

 

Ulga na własne cele mieszkaniowe

Podatnicy,którzy zechcą skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania, będą mieć, trzy  lata na wydatkowanie środków ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe. Obecnie okres ten wynosi 2 lata.

 

Zmiany dotyczące samochodów osobowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej

Od 1 stycznia ulega podwyższeniu do 150 000 zł limit wartości samochodu osobowego, pozwalający na pełne odliczenie odpisów amortyzacyjnych.

Ponadto przy korzystaniu z samochodów również w celach prywatnych podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków. Do tej pory przy użytku mieszanym wydatki eksploatacyjne były zaliczane w całości do kosztów uzyskania przychodów.

 

Zeznanie podatkowe małżonków

Małżonkowie od stycznia 2019 roku będą mogli złożyć zeznanie podatkowe po terminie i nie stracą preferencji. Dotychczas było to możliwe tylko w przypadku, jeżeli zeznanie podatkowe zostanie złożone w terminie.

 

Informacje o najnowszych wpisach na blogu i nie tylko znajdziesz również na facebook.com/adwokatpiaseczno/

Split payment, czyli mechanizm podzielonej płatności

02/07/2018 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Od wczoraj, czyli 1 lipca 2018 roku obowiązuje split payment, czyli podzielona płatność faktury VAT. Teoretycznie mechanizm podzielonej płatności na razie będzie dobrowolny, w praktyce jednak to nie my jako wystawca faktury VAT, lecz nasz odbiorca decydujemy czy chcemy skorzystać ze split payment’u.

 

Co to jest split payment i kogo obowiązuje?

Mechanizm podzielonej płatności, czyli split payment obowiązuje jedynie w transakcjach B2B i polega na podziale kwoty wynagrodzenia, ujętej w fakturze VAT na kwotę netto oraz kwotę podatku VAT. Kwota netto trafiać będzie tak jak dotychczas na rachunek bankowy wystawcy faktury VAT, natomiast kwota podatku VAT na specjalne konto, utworzone w naszym banku (tzw. rachunek VAT), do którego dostęp będzie ograniczony, zaś środku zgromadzone na ww. rachunku będą mogły zostać przeznaczone wyłącznie na ściśle określone cele. Ważne jest to, że odbiorca decydując się na zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności wykonuje tylko jeden przelew zaznaczając odpowiednią opcję, a podziału kwoty na kwotę netto i VAT dokonuje bank.

Czy muszę zakładać rachunek VAT?

Nie. Każdy bank powinien był do dnia 1 lipca 2018 roku utworzyć każdemu przedsiębiorcy rachunek VAT, przypisany do rachunku firmowego. Niestety wiele banków jeszcze nie wywiązało się z tego obowiązków i pomimo, że już dzisiaj możemy otrzymać płatność z zastosowaniem split payment’u od naszego kontrahenta.

 

Co z jednoosobowymi działalnościami, które nie posiadają rachunków firmowych?

Wprowadzenie zasady podzielonej płatności pociąga za sobą obowiązek założenia rachunku firmowego pomimo, że do tej pory jednoosobowe działalności gospodarcze nie miały obowiązku posiadania takiego rachunku. Spowodowane jest to tym, że w przypadku wyboru przez odbiorcę płatności przelewu przy zastosowaniu split payment’u przelew wykonany na rachunek osobisty przedsiębiorcy nie zostanie zrealizowany, tj. środki wrócą z powrotem na rachunek odbiorcy.

 

Na co można przeznaczyć środki zgromadzone na rachunku VAT?

Środki zgromadzone na rachunku VAT można co do zasady wykorzystać na zapłatę podatku VAT do urzędu skarbowego oraz na zapłatę faktury kosztowej, lecz jedynie w części obejmującej podatek VAT. Ponadto przedsiębiorca może złożyć wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o uwolnienie tych środków z rachunku VAT na bieżący rachunek rozliczeniowy przedsiębiorcy. Naczelnik ma 60 dni na rozpatrzenie tego wniosku.

 

Korzyści ze split payment’u

Celem wprowadzenia mechanizmu podzielonej płatności było zapewnienie bezpieczeństwa i pewności obrotu. Zapłata wynagrodzenia w ramach split payment’u świadczyć będzie o zachowaniu przez podatnika należytej staranności, powodując tym samym że organy skarbowe łatwiej zaakceptują jego prawo do obniżenia naliczonego podatku.

Ponadto przy stosowaniu split payment’u zostanie przyspieszony zwrot podatku VAT – 25 dni, a także zostanie zniesiona solidarna odpowiedzialność oraz część sankcji w podatku VAT.

 

 

Komu przysługuje ulga na dziecko?

24/04/2018 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

 

 

Ostateczny termin na złożenie deklaracji PIT-37, PIT-36, PIT-38 za 2017 roku wypada 30 kwietnia 2018 roku. Rozliczając się z fiskusem niektórzy z nas mogą skorzystać z ulgi na dzieci. Sprawdź poniżej komu przysługuje ulga na dzieci.

Ulga na dziecko nie dla każdego

Zgodnie z art. 27 f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej PIT) od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Faktycznie wykonywanie, a nie tylko posiadanie władzy rodzicielskiej

Samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie daje jeszcze podstaw do skorzystania z ulgi na dziecko. Dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2018 roku, sygn.. akt I SA/Po 1208/17, publ. LEX).

Warto również wskazać, że miejsce zamieszkania dziecka przy jednym z rodziców nie przesądza o tym, że właśnie ten rodzic wykonuje wobec tego dziecka władzę rodzicielską i nie jest wystarczającym powodem, żeby pozbawić drugiego rodzica prawa do skorzystania z ulgi na dziecko.  W razie sporu w tej kwestii organ podatkowy powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe, kto w danym roku podatkowym faktycznie wykonywał władzę rodzicielską i w konsekwencji kto może skorzystać z ulgi prorodzinnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2018 roku, sygn.. akt II FSK 851/16).

Wysokość ulgi na dziecko

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika

    a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł

    b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

  2. dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Ulga na dziecko nie dla przedsiębiorcy, który płaci podatek liniowy

Przedsiębiorca, który uzyskał wyłącznie dochody z działalności opodatkowanej według stawki liniowej nie skorzysta z ulgi na dzieci. Możliwość odliczenia zachowa natomiast przedsiębiorca opodatkowany co prawda podatkiem liniowym, który w ubiegłym roku oprócz dochodów z działalności uzyskał również takie, które są opodatkowane na zasadach ogólnych. W takim wypadku ulga na dziecko możliwa jest do odliczenia w składanym dodatkowo PIT-36 lub PIT-37.

 

Drobne prezenty dla kontrahentów, a koszty uzyskania przychodu

10/09/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Czy wydatki ponoszone na promowanie marki firmy polegające na umieszczaniu logo firmy na różnych produktach mogą zostać uznane za wydatki ponoszone na reklamę i w konsekwencji zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przedsiębiorcy?

Rozgraniczenie reklamy, a reprezentacji 

Powyższe pytanie stanowiło zagwozdkę dla przedsiębiorców, którzy nie wiedzieli czy ww. wydatki traktować jako koszty reprezentacji czy reklamy? Wbrew pozorom pomimo, że pojęcia reprezentacji i reklamy są do siebie zbliżone to rozgraniczenie ww. pojęć i zakwalifikowanie określonych wydatków na cele reprezentacji czy reklamowe ma istotne znaczenie dla przepisów podatkowych. W aktualnym bowiem stanie prawnym o ile wydatki na reklamę podlegają pełnemu odliczeniu od przychodów (według ogólnej klauzuli z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.), tak koszty reprezentacji na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 roku, zostały całkowicie wyeliminowane z kosztów uzyskania przychodów. Ten ostatni przepis stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Brak legalnej definicji reklamy i reprezentacji 

Ustawodawca wprowadzając tak diametralne zróżnicowanie w zakresie kwalifikacji do kosztów podatkowych wydatków ponoszonych przed przedsiębiorców w zależności o tego, czy są to koszty reprezentacji, czy reklamy, nie podjął jednakże żadnej próby legalnego zdefiniowania obu tych pojęć, powodując tym samym problemy w zakresie zakwalifikowania danych wydatków.

Wskazówki interpretacyjne 

Jednakże dotychczasowe orzecznictwo podjęło próby nie tyle co wprowadzenia definicji reprezentacji czy reklamy, lecz wskazówek interpretacyjnych w tej kwestii. W związku z powyższym wykształciło się dość ugruntowane stanowisko, że reklamą jest nie tylko rozpowszechnianie wiedzy o oferowanych przez firmę wyrobach, czy usługach, ale także promowanie marki firmy, np. poprzez umieszczanie logo firmy na różnych przedmiotach. Umieszczenie na określonym przedmiocie znaku firmy powoduje, że co do zasady, przedmiot ten będzie traktowany jako przedmiot reklamowy.

Drobne prezenty można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu

Powyższe oznacza, że drobne prezenty wręczane kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom, o ile opatrzone są logo firmy, winny być traktowane jako przedmioty reklamowe, a wydatki na ich nabycie winny być uważane za wydatki na reklamę, a nie za wydatki na reprezentację, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p.. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 listopada 2016 roku, sygn.. akt II FSK 2293/16.

Wierzytelność jako wkład w spółce z o.o.

01/03/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Wspólnicy spółki z o.o. często zastanawiają się czy wierzytelność jaka przysługuje im wobec spółki, np. z tytułu pożyczki udzielonej spółce (o udzieleniu nieoprocentowanej pożyczki i jej skutkach możesz przeczytać tutaj)  może stanowić ich wkład do spółki. Otóż tak, wierzytelność jako wkład do spółki jest w pełni dopuszczalna.

Wierzytelność, jako wkład niepieniężny

Pierwsza możliwość dokonania konwersji wierzytelności na kapitał zakładowy polega na wniesieniu wkładu niepieniężnego (aportu) przez wspólnika w postaci wierzytelności, jaka przysługuje mu względem spółki. W takim przypadku dojdzie do konfuzji, tj. umorzenia tej wierzytelności.

Wierzytelność, jako wkład pieniężny

Druga możliwość dokonania konwersji polega na zobowiązaniu wspólnika do wniesienia wkładu pieniężnego do spółki, a następnie dokonanie umownego potrącenia wierzytelności wspólnika wobec spółki z tytułu pożyczki z wierzytelnością spółki wobec wspólnika z tytułu objęcie udziałów. Na skutek ww. czynności dojdzie do całkowitego umorzenia wierzytelności o niższej wartości.

Przykładowo, jeżeli na skutek uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki wspólnik zobowiązał się do wniesienia wkładu pieniężnego w wysokości 10 000 złotych w zamian za X udziałów, zaś jemu przysługuje wierzytelność wobec spółki z tytułu udzielonej pożyczki w wysokości 12 000 zł to na skutek umownego potrącenia dojdzie do umorzenia wierzytelności niższej, tj. tej która przysługuje spółce z tytułu zobowiązania wspólnika do wniesienia wkładu pieniężnego. W takiej sytuacji wspólnik nie będzie zobowiązany już do zapłaty spółce kwoty 10 000 zł na podwyższenie kapitału zakładowego, albowiem to zobowiązanie na skutek potrącenia wygasło. Natomiast spółka zobowiązana będzie w dalszym ciągu do zapłaty na rzecz wspólnika kwoty 2 000 zł (12 000 – 10 000 = 2 000).

Konsekwencje podatkowe dla spółki przy wniesieniu wierzytelności na kapitał zakładowy

Dla spółki podwyższającej kapitał zakładowy ww. czynności są neutralne niezależnie od tego czy wniesienie wierzytelności zostanie potraktowane jako wniesienie wkładu pieniężnego czy niepieniężnego. Inaczej natomiast kształtuje się sytuacja prawnopodatkowa dla wspólnika, albowiem skutku podatkowe uzależnione są od tego czy wkład ten będzie miał charakter pieniężny czy niepieniężny.

Konsekwencje podatkowe dla wspólnika przy wniesieniu wierzytelności na kapitał zakładowy

W przypadku wniesienia wierzytelności, jako wkładu niepieniężnego po stronie wspólnika powstanie przychód w wysokości wartości nominalnej objętych udziałów.  Natomiast jeżeli wkład będzie miał charakter pieniężny to wówczas po stronie wspólnika nie powstanie przychód, co bez wątpienia pod kątem podatkowym będzie korzystniejsze dla wspólnika.

Warto jednak wskazać, że pogląd o neutralności podatkowej wniesienia wkładu pieniężnego i potrącenia go z wierzytelnością względem spółki spotyka się z krytyką ze strony organów podatkowych i sądów administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2012 roku, sygn.. akt II FSK 1892/10 uznał, że  nie jest prawidłowe twierdzenie, że dokonując konwersji wierzytelności na kapitał zakładowy drogą potrącenia umownego, na co pozwala art. 14 § 4 k.s.h., można wywołać te same skutki podatkowe jakie powstać mogą jedynie w wyniku faktycznego przekazania środków pieniężnych na kapitał zakładowy zgodnie z art. 16 ust 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kompensata nie prowadzi do realizacji świadczeń wzajemnych, a jedynie do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej, przy czym wierzytelności umarzają się do wierzytelności niższej a zobowiązania wzajemne wygasają. Przyjęta przy kompensacie forma wykonania świadczenia jest spełnieniem świadczenia poprzez zapłatę.

Jeszcze w innym orzeczeniu z dnia 25 marca 2015 roku, sygn.. akt II FSK 349/13 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że konwersja wierzytelności na udziały w kapitale zakładowym spółki z o.o. każdorazowo będzie stanowiła wniesienie do niej wkładu niepieniężnego.

Odmienne stanowisko

Oczywiście w judykaturze można spotkać również odmienne poglądy dotyczące charakteru wniesienie wierzytelności na kapitał zakładowy spółki i jego skutków podatkowych dla wspólnika. Za neutralnością podatkową opowiedział się m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 kwietnia 2015 roku, sygn.. akt III SA/Wa 1845/15, który uznał, że o tym, czy konwersja wierzytelności przysługującej wspólnikowi wobec spółki na udziały przybierze postać wkładu pieniężnego lub niepieniężnego, decyduje treść uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że w przypadku gdy z umowy lub uchwały wynika sposób pokrycia udziałów wkładem pieniężnym, udziały zostają pokryte wkładem niepieniężnym w postaci wierzytelności wspólnika wobec spółki. Analogiczny pogląd wyrażony został także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3497/12 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt FSK 2066/04.

Konsekwencje podatkowe przy zbyciu udziałów

Wspomnieć również należy, że kwalifikacja podatkowa wniesienia wierzytelności do spółki tytułem wkładu ma znaczenie również przy zbyciu udziałów objętych w zamian za tą wierzytelność. Albowiem przy zbyciu udziałów objętych za aport kosztem uzyskania przychodu wspólnika z tytułu zbycia będzie co do zasady wartość nominalna objętych udziałów, zaś w przypadku zbycia udziałów objętych za wkład pieniężny wydatki poniesione na ich nabycie.

Kiedy sprzedaż mieszkania jest zwolniona z podatku PIT?

20/02/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

W jednym z naszych styczniowych wpisów – Sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat wskazałam, że co do zasady sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat od jego nabycia wiązać się będzie z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Dzisiejszy wpis będzie o wyjątku od ww. zasady, a mianowicie o tym kiedy sprzedaż mieszkania jest zwolniona z podatku PIT?

Sprzedaż mieszkania zwolnienie z podatku PIT

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 135 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej p.d.o.f.) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Tłumacząc ww. przepis na język bardziej zrozumiały, sprzedaż mieszkania (lub innej nieruchomości) będzie zwolniona z podatku PIT, jeżeli podatnik środki pozyskane ze sprzedaży w okresie 2 lat od zbycia nieruchomości przeznaczy na własne cele mieszkaniowe. I tutaj pojawia się kolejne pytanie co mieści się w pojęciu „własne cele mieszkaniowe”.

Jak rozumieć wydatki na cele mieszkaniowe

Z pomocą przychodzi ust. 25 art. 21 ustawy p.d.o.f., zgodnie z którym za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na:

  1. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
  2. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
  3. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie 2 lat od daty zbycia grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.
  4. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
  5. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Sposób wykorzystania nieruchomości nabytej na własne cele mieszkaniowe

W tym miejscu wskazać należy, że dla uzyskania zwolnienia wystarczające jest samo nabycie określonych rzeczy, bez względu na sposób ich wykorzystywania po nabyciu. W art. 21 ust. 25 ustawy zawarta jest w istocie ustawowa definicja pojęcia „własne cele mieszkaniowe”, użytego w art. 21 ust. 1 pkt 131 i na podstawie tak skonstruowanej definicji należy przyjąć, iż własne cele mieszkaniowe realizuje ten, kto – verba legis – ponosi wydatki m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu. Dla zaistnienia prawa do zwolnienia ustawa niczego więcej nie wymaga, zatem to, czy i w jaki sposób faktycznie będzie wykorzystywane nabyte mieszkanie nie ma żadnego znaczenia prawnego (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2014 roku, sygn.., akt III SA/Wa 1028/14, publ. LEX).

Powyższe stanowisko stoi jednak w opozycji do poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 26 października 2016 roku, sygn.. akt I SA/Gl 930/16, gdzie ww. Sąd uznał, że dla zastosowania zwolnienia nie jest wystarczająca deklaracja, że podatnik zamierza zamieszkać w lokalu w przyszłości, na razie bliżej nieokreślonej i wynajęcie mieszkania osobie trzeciej oznacza, że podatnik nie realizuje w nim władnych potrzeb mieszkaniowych.

Umowa deweloperska – brak zwolnienia 

Zawarcie umowy deweloperskiej przed upływem 2 lat od zbycia nieruchomości uprawnia do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa powyżej (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt II FSK 3510/17).

 

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej, a podatek VAT

19/01/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej stanowi nieodpłatne przeniesienie towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Takie stanowisko po raz kolejny zajął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie tym razem w wyroku z dnia 7 grudnia 2016 roku w sprawie I FSK 1728/16.

Czym jest dywidenda?

Na wstępie należy wyjaśnić czym jest dywidenda? Najogólniej rzecz ujmując dywidenda stanowi część zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym) spółki kapitałowej przeznaczona dla jedynego wspólnika albo akcjonariusza lub do podziału pomiędzy wspólników lub akcjonariuszy. Powyższe oznacza, że wypłata dywidendy jest jednostronnym świadczeniem spółki na rzecz udziałowca, przy czym przepisy kodeksu spółek handlowych nie określają formy wypłaty dywidendy, zatem może ona nastąpić w formie pieniężnej, co jest najpopularniejszą formą spotykaną w obrocie gospodarczym oraz w formie niepieniężnej (w naturze), np. poprzez przeniesienie prawa własności rzeczy. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że wypłata dywidendy jest szczególnym rodzajem czynności prawnej. Źródłem nabycia przedmiotu dywidendy i tytułem do uzyskania przysporzenia przez wspólnika spółki nie jest umowa cywilnoprawna, ale uchwała walnego zgromadzenia wspólników w oparciu o odpowiednie zapisy umowy spółki.

Co podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Natomiast na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności darowizny, pod warunkiem jednak, że podatnikowi przysługiwało prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Przez przekazanie należy rozumieć definitywne wyzbycie się władztwa nad towarem, przeniesienie prawa do rozporządzania tą rzeczą na inną osobę. Dla opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów bez znaczenia pozostaje cel takiego przekazania. Ponadto nie ma również znaczenia to, czy przekazanie następuje w wykonaniu nakazu wynikającego z przepisów prawa, ewentualnie nakazu organu (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, LEX 2015).

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej, a podatek VAT

Przekładając ww. rozważania na obowiązek opodatkowania podatkiem VAT wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej należy wskazać, że opodatkowanie dywidendy rzeczowej jest zgodne z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT wyrażającej się tym, że określone transakcje podlegają temu podatkowi niezależnie od formy, w której zostały dokonane, również zbycie nieruchomości czy też innych towarów w formie wypłaty dywidendy. Jeżeli w ramach wypłaty dywidendy zamiast wypłaty pieniędzy spółka będzie przekazywać prawo własności nieruchomości to nastąpi nieodpłatne przekazanie towaru opodatkowane podatkiem VAT, o ile spełnione są warunki z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT., tj. spółce dokonującej wypłaty dywidendy niepieniężnej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stanowisko sądów administracyjnych 

Powyższy problem był już niejednokrotnie przedmiotem zainteresowania sądów administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku  z dnia 23 października 2013 roku w sprawie I FSK 1503/12 uznał, że dywidenda niepieniężna w spółce komandytowo-akcyjnej, należna akcjonariuszom, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotem opodatkowania w takiej sytuacji nie jest bowiem dywidenda, lecz nieodpłatna dostawa towarów lub nieodpłatne świadczenie usług. Analogiczne stanowisko wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 23 października 2013 roku, sygn.. akt I FSK 1654/12, z dnia 23 stycznia 2014 roku, sygn.. akt I FSK 202/13 oraz z dnia 3 czerwca 2014 roku, sygn.. akt I FSK 956/13.

Sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat

09/01/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Co do zasady sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat od jego nabycia wiązać się będzie z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Albowiem przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. wprowadza zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw wymienionych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tych praw, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie ww. składników majątkowych nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie to te zdarzenie nie będzie źródłem przychodu w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f., i tym samym przychód uzyskany z tego tytułu nie będzie podlegał opodatkowaniu.

Na pierwszy rzut oka ww. przepis wydaje się zrozumiały i jasny, w szczególności jeżeli do nabycia nieruchomości dochodzi na podstawie umowy sprzedaży lub darowizny. Jednakże przy innych sposobach nabycia nieruchomości lub praw określonych powyżej ustalenie daty początkowej nabycia nie zawsze jest już takie oczywiste.

Nabycie jako zdarzenie, powodujące zwiększenie aktywów

Przede wszystkim wskazać należy, że użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności oznaczonej co do tożsamości (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2016 roku, sygn.. akt  III SA/Wa 1966/15, publ. LEX). Ogólnie rzecz ujmując przez pojęcie „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 roku, sygn.. akt I SA/Łd 625/15, publ. LEX).

Nabycie przy podziale majątku małżonków

Przy podziale majątku wspólnego małżonków również może mieć miejsce nabycie nieruchomości lub prawa w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.. Wówczas data podziału majątku wspólnego małżonków będzie miała istotne znaczenie dla ustalenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa przyznanego na wyłączną własność jednego z nich.

Wskazać należy, że w rozumieniu ww. przepisu nabyciem nie będzie przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Tym samym, za datę nabycia nieruchomości lub praw, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego o ile podział ten był ekwiwalentny i nie przekraczał udziału, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim.

Natomiast w sytuacji, gdy podział odbył się w naturze, lecz w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty oraz gdy wartość otrzymanych przez jednego z małżonków nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku wspólnym, to to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości, który przekracza udział byłego małżonka w majątku wspólnym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku wspólnego nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie, czyli bez spłat i dopłat (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 7 lipca 2016 roku, sygn.. akt I SA/Ke 351/16, publ. LEX).

Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy w wyniku podziału majątku małżonek otrzymuje nieruchomość lub nieruchomości, których wartość nie przekracza jego udziału w majątku wspólnych i podział następuje bez żadnych spłat i dopłat to wówczas 5letni termin upływa z końcem roku kalendarzowego, w którym małżonkowie nabyli ww. nieruchomości do majątku wspólnego, a nie z końcem roku kalendarzowego, w którym nastąpił podział majątku wspólnego małżonków.

Nabycie w drodze zawarcia małżeńskich umów majątkowych

Zawarcie małżeńskich umów majątkowych, rozszerzających małżeńską wspólność ustawową czy też wprowadzających rozdzielność majątkową, nie mieści się w pojęciu nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.o.f. i nie ma wpływu na powstanie obowiązku podatkowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2016 roku., sygn. akt II FSK 313/14 oraz dnia 13 maja 2016 roku, sygn. akt II FSK 1110/14).

Powyższe oznacza, że nabycie składnika majątku przez małżonków, którzy podlegali ustrojowi wspólności ustawowej na gruncie prawa podatkowego następuje jeden raz niezależnie od późniejszych zmian tego ustroju wprowadzonych małżeńską umową majątkową. Ustanie ustawowej wspólności majątkowej nie powoduje ponownego nabycia składnika majątku przez małżonków, a jedynie ewentualne zwiększenie udziału jednego z małżonków w już nabytej rzeczy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2016 roku, sygn.. akt  I SA/Sz 228/16, publ. LEX).

Co więcej włączenie do majątku małżonków, w drodze umowy rozszerzającej wspólność majątkową, nieruchomości stanowiącej majątek osobisty jednego małżonka nie jest odpłatnym nabyciem tej nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., zaś okres 5-letni, należy liczyć od daty nabycia prawa przez małżonka, któremu przysługiwało to prawo przed jego objęciem wspólnością majątkową (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2015 roku, sygn.. akt  I SA/Po 759/15, publ. LEX).

Nabycie w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności

Dział spadku i zniesienie wspólności majątku spadkowego jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w ich wyniku podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2016 roku, sygn.. akt  II FSK 1090/14, publ. LEX).

Zatem osoba, która sprzedała działkę np. rok po tym, jak otrzymała ją na własność od pozostałych spadkobierców, nie musi płacić podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu o ile wartość nieruchomości nie przekracza udziału tej osoby w masie spadkowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2016 roku, sygn.. akt  II FSK 2955/14, publ. LEX).

Ponadto otrzymanie przez jednego spadkobiercę od drugiego spadkobiercy – w wyniku działu spadku – kwoty ekwiwalentnej do wartości posiadanego przez niego udziału w spadku nie powoduje powstania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. (pot. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lutego 2016 roku, sygn.. akt I SA/Łd 1148/15, publ. LEX).

Nabycie nieruchomości w drodze spadku po współmałżonku

Nabycie udziału w nieruchomości w drodze dziedziczenia, która przed śmiercią małżonka wchodziła do majątku wspólnego będzie stanowiło nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., zaś za datę nabycia tego udziału, który przekracza jej udział (jako byłego małżonka) w majątku wspólnym, powinno się przyjąć dzień śmierci małżonka.  W tym miejscu podnieść należy, że nabycie danego prawa do majątku wspólnego nie oznacza, że prawo to w części należnej spadkodawcy jako „bezudziałowe” nie tworzy spadku lub że nabycie tej części przez drugiego małżonka jest wyłączone z uwagi na wcześniejszą „bezudziałowość” tego prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2016 roku, sygn.. akt  II FSK 1065/14 oraz z dnia 27 lutego 2016 roku , sygn.. akt II FSK 2319/13, publ. LEX).

Powyższe stanowisko nie zostało jednak zaakceptowane przez cześć sądów administracyjnych. Albowiem w obrocie prawnym co raz to pojawiają się tezy, że nie stanowi „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nabycie w drodze spadku po małżonku nieruchomości, nabytej uprzednio w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej do majątku wspólnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2016 roku, syn. akt I SA/Bd 190/16 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 listopada 2015 roku, sygn.. akt  I SA/Po 810/15, publ. LEX).

Przedawnienie zobowiązania podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości 

Zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a zatem od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiła sprzedaż nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2016 roku, sygn.. akt  II FSK 1874/14, publ LEX).

Wpis ten został opublikowany również na portalu INFOR.PL http://ksiegowosc.infor.pl/podatki/podatki-osobiste/pit/750731,Sprzedaz-mieszkania-przed-uplywem-5-lat-skutki-podatkowe.html