Logo

tel. +48 502 568 281

Uczęszczanie dziecka do prywatnej szkoły, a alimenty

11/09/2019 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Uczęszczanie dziecka do prywatnej szkoły, a alimenty

Często spotykam się z pytaniem czy prywatna szkoła ma wpływ na alimenty? Zanim odpowiem na to pytanie zacznijmy od początku. Dostarczanie środków utrzymania dziecku jest jednym z podstawowych obowiązków rodziców, co wynika wprost z art. 133 § 1 kro. Zgodnie z tym przepisem rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Usprawiedliwione potrzeby uprawnionego

Przy ocenie, które z potrzeb uprawnionego powinny być uznane za usprawiedliwione należy z jednej strony brać pod uwagę możliwości zobowiązanego. Z drugiej zaś zakres i rodzaj potrzeb uprawnionego. Zawsze jednak każde dziecko musi mieć zapewnione podstawowe warunki egzystencji w postaci wyżywienia zapewniającego prawidłowy rozwój fizyczny, stosowną do wieku odzież, środki na ochronę zdrowia, kształcenie podstawowe i zawodowe oraz na ochronę jego osoby i majątku. Rodzice nie mogą uchylić się od obowiązku alimentacyjnego na tej podstawie, że wykonanie obowiązku stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar. Są obowiązani podzielić się z dzieckiem nawet najmniejszymi dochodami (por. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 2000 roku, sygn.. akt I CKN 1077/99, LEX 51637).

Prywatna szkoła, a alimenty

Zatem czy do usprawiedliwionych kosztów dziecka należy zaliczyć wydatki ponoszone z tytułu uczęszczania przez niego do prywatnej szkoły? Wszystko zależy od okoliczności sprawy. Dobro dziecka wymaga, aby dziecko rozwijało się i kształciło w sposób odpowiedni do wieku i możliwości dziecka. Nie zawsze jest natomiast konieczne dla normalnego rozwoju dziecka, aby kształciło się w szkole prywatnej. Standardem powszechnym w naszym kraju jest że dzieci uczą się w szkołach państwowych. Co do zasady jest to zgodne z ich dobrem. Jest to również wystarczające dla ich normalnego rozwoju. Ponadto przy wyborze szkoły dla dziecka należy brać także pod uwagę aspekty istotne dla rodziców, czyli :
– czy stać ich na szkołę prywatną,
– lokalizację szkoły i związane z tym dochodzenie lub dowożenie dziecka do szkoły.

Co do kosztów kształcenia decydują o tym oboje rodzice, czy są w stanie je ponosić i na jakich zasadach. Jednakże przy braku zgody, szkoła prywatna nie powinna być wybrana. Jeden rodzic nie może bowiem wybierać szkoły, za którą musiałby płacić drugi rodzic, zwłaszcza nie mający ku temu środków i nie zgadzający się na to.

Kiedy wydatki na prywatną szkołę mogą zostać uznane za usprawiedliwione potrzeby dziecka?

Wydaje się, że w sytuacji gdy rodzice podjęli wspólną decyzję o uczęszczaniu dziecka do prywatnej szkoły to brak jest podstaw do uznania tego wydatku za nieusprawiedliwiony. Skoro rodzice zdecydowali się na prywatną szkołę to dziecko nie powinno musieć z tego rezygnować ze względu na rozstanie rodziców lub spór co do wysokości alimentów. Oczywiście wydatek taki może zostać uznany za uzasadniony jedynie wtedy, gdy sytuacja majątkowa zobowiązanego jest na tyle dobra, że może sprostać temu wydatkowi.

 

Zainteresował Cię temat? Zapraszamy do zapoznania się z innymi wpisami dotyczącymi ww. tematyki

Kiedy można żądać obniżenia alimentów?

04/07/2019 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Alimenty określone w orzeczeniu sądowym, ugodzie lub umowie alimentacyjnej nie są ustalone na zawsze i mogą ulec modyfikacji na skutek zmiany okoliczności. Zmiana ta może dotyczyć podwyższenia alimentów (o tym pisałam jakiś czas temu na blogu Kiedy można żądać podwyższenia alimentów) lub ich obniżenia. Obniżenie alimentów jest możliwe na podstawie art. 138 k.r.o., zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

 

Pogorszenie sytuacji majątkowej zobowiązanego

Najczęściej spotykaną zmianą stosunków, uzasadniającą obniżenie alimentów jest pogorszenie stanu majątkowego zobowiązanego. W tym miejscu wyjaśnić jednak należy, że wyłącznie taka zmiana stosunków wynikająca z okoliczności, na które zobowiązany nie ma wpływu lub za które nie ponosi odpowiedzialności, takich jak np. utrata pracy lub choroba, może usprawiedliwiać zmniejszenie zakresu obowiązku alimentacyjnego. Dobrowolna natomiast zmiana stosunków (np. zwolnienie się z pracy) zasadniczo nie uzasadnia zmniejszenia alimentów.

Należy przy tym zaznaczyć, że choć istnienie ważnego powodu do zmiany zatrudnienia na mniej zyskowne, powodującej zmniejszenie się zarobków zobowiązanego do alimentacji, może stanowić podstawę do żądania obniżenia alimentów na podstawie art. 138 k.r.o., to takie żądanie może podlegać oddaleniu, jeśli pogorszeniu się sytuacji zarobkowej zobowiązanego do alimentacji odpowiada równoznaczny wzrost potrzeb uprawnionych do alimentacji, a zasądzone na rzecz uprawnionych alimenty nie przekraczają możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1973 roku, sygn. akt III CRN 6/73, Lexis.pl nr 316367).

 

Podjęcie pracy przez osobę uprawnioną

Podjęcie pracy przez osobę uprawnioną do świadczeń alimentacyjnych, która pozwala na zaspokajanie jej, choćby częściowo swoich uzasadnionych potrzeb może stanowić zmianę okoliczności, o której mowa w art. 138 k.r.o. i uzasadniać obniżenie alimentów.

 

Zmiana sytuacji osobistej zobowiązanego

Zawarcie nowego związku małżeńskiego lub urodzenie się zobowiązanemu kolejnego dziecka powoduje powstanie obowiązku uczestniczenia w kosztach utrzymania tych członków rodziny. Takie obciążenie może zatem zmniejszać możliwości finansowe zobowiązanego i wpływać na zakres obowiązku alimentacyjnego wobec innych jego dzieci. Pamiętać jednak należy, że sam fakt urodzenia się kolejnego dziecka nie pociąga za sobą automatycznie ustania obowiązku alimentacyjnego w stosunku do pozostałych dzieci. Może on ewentualnie wpłynąć na rozmiar istniejącego obowiązku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2002 roku, sygn.. akt V CKN 1032/2000, Lexis.pl nr 379797). Nie można bowiem kosztem dzieci z drugiego związku zwiększać zakresu obowiązku alimentacyjnego zobowiązanego względem dziecka z wcześniejszego związku lub doprowadzić do niezaspakajania potrzeb dzieci z drugiego związku. Rodzeństwo, w tym rodzeństwo przyrodnie powinno żyć na równej stopie i zasada ta nie powinna zostać zachwiana na niekorzyść jednego z dzieci zobowiązanego.

 

Zwiększony udział zobowiązanego w sprawowaniu opieki nad uprawnionym

W sytuacji, gdy od daty ustalenia alimentów udział zobowiązanego w sprawowaniu opieki nad uprawnionym uległ zwiększeniu wówczas można żądać obniżenia alimentów. Dotyczy to przede wszystkim takich wypadków, gdy z upływem czasu faktyczne formy opieki zobowiązanego nad dzieckiem uległy nie tylko rozszerzeniu, ale również konkretyzacji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że obowiązek alimentacyjny może być realizowany nie tylko w formie świadczeń pieniężnych, lecz również poprzez osobiste starania zobowiązanego w sprawowaniu opieki. Często bowiem zdarza się tak, że oprócz świadczeń pieniężnych zobowiązany ponosi dodatkowo niemałe wydatki na uprawnionego podczas ustalonych widzeń, wyjazdów, weekendów itp.

 

Zabezpieczenie powództwa o obniżenie alimentów poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego

Zabezpieczenie powództwa o obniżenie obowiązku alimentacyjnego poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest wyłączone. Ze względu jednak na potrzebę szczególnej ochrony interesu osoby uprawnionej do alimentacji zawieszenie postępowania egzekucyjnego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy powództwo jest uwiarygodnione w wysokim stopniu, np. dokumentami, z których bezspornie wynika zmiana okoliczności, uzasadniająca obniżenie alimentów (por. uchwała SN z 27 listopada 1980 r., III CZP 60/80, LexisNexis nr 296785)

 

Obowiązek alimentacyjny ojczyma

13/03/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Pomimo braków więzów pokrewieństwa dziecko może żądać od męża swojej matki, nie będącego jego ojcem i odpowiednio od żony ojca, nie będącej jego matką alimentów. Obowiązek alimentacyjny wobec pasierba swoje oparcie znajduje w art. 144 § 1 k.r.o. Zgodnie z tym przepisem dziecko może żądać świadczeń alimentacyjnych od męża swojej matki, niebędącego jego ojcem, jeżeli odpowiada to zasadom współżycia społecznego. Takie samo uprawnienie przysługuje dziecku w stosunku do żony swego ojca, niebędącej jego matką.

W tym miejscu wskazać należy, że uzyskanie przez dziecko nazwiska męża matki stanowi tylko środek sprzyjający asymilacji dziecka w rodzinie, nie powoduje natomiast ustalenia ojcostwa. Wobec braku węzłów pokrewieństwa nie ma podstaw do zasądzenia alimentów w oparciu o art. 87, 128 i 133 k.r.o. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1967 roku, sygn.. akt III CRN 315/67, publ. LEX). Powyższe oznacza, że alimenty od ojczyma lub macochy mogą być zasądzone wyłącznie w oparciu o art. 144 § 1 k.r.o.

Małżeństwo ≠ obowiązek alimentacyjny względem pasierba

Sam fakt zawarcia małżeństwa matki lub ojca dziecka nie powoduje automatycznie powstania obowiązku alimentacyjnego względem pasierba. Żądanie alimentów od ojczyma (macochy) musi bowiem odpowiadać ogólnemu poczuciu słuszności, znajdującemu uzasadnienie w istniejących regułach moralności i dobrych obyczajach społeczeństwa. Obowiązek więc i zakres tego obowiązku w każdym konkretnym wypadku będzie zależeć od ustalenia, czy w okolicznościach ujawnionych w sprawie żądanie świadczenia alimentów wysunięte w stosunku do ojczyma (macochy) i wysokość tego żądania zgodne są z zasadami współżycia społecznego.

Zgodność z zasadami współżycia społecznego

Przede wszystkim żądanie alimentów od ojczyma lub macochy będzie zgodne z zasadami współżycia społecznego, a co za tym uzasadnione w sytuacji, gdy dziecko zostało przyjęte przez ojczyma lub macochę do domu, jest przez nich wychowywane, tworzy razem z nimi rodzinę i traktowane jest na równi z pozostałymi jej członkami.

Czas trwania obowiązku alimentacyjnego

Obowiązek alimentacyjny ojczyma względem pasierba trwa dopóki pasierb znajduje się w niedostatku. Ponadto obowiązek ten co do zasady wygasa z chwilą rozwiązania małżeństwa przez rozwód, albowiem przepis art. 144 § 1 k.r.o mówi o skierowaniu żądania do męża, a nie byłego męża swojej matki oraz żony, a nie byłej żony swojego ojca.

Kolejność obowiązku alimentacyjnego

Obowiązek alimentacyjny ojczyma (macochy) nie może jednak wyprzedzać obowiązku alimentacyjnego rodziców dziecka, gdyż nie dałoby się to pogodzić z zasadami współżycia społecznego. Dziecko będzie mogło jednak żądać świadczeń alimentacyjnych od swego ojczyma (macochy) w całości lub w części w każdym wypadku, gdy rodzice nie będą mogli spełnić swego obowiązku wobec dziecka albo gdy ich możliwości zarobkowe i majątkowe nie wystarczą na zaspokojenie potrzebnych dziecku lub w konkretnym wypadku uzasadnionych środków utrzymania i wychowania, ale zawsze tylko wtedy, gdy odpowiada to zasadom współżycia społecznego (por. uchwała  Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 1968, sygn. akt III CZP 27/68, publ. LEX).

Alimenty od ojczyma w wyroku rozwodowym?

Na koniec należy dodać, że w procesie o rozwód nie jest dopuszczalne orzeczenie o świadczeniach alimentacyjnych, które w myśl art. 144 k.r.o. mogą przysługiwać dziecku jednego z małżonków od drugiego małżonka, nie będącego jego ojcem lub matką. Takich świadczeń dziecko może dochodzić od swego ojczyma lub macochy tylko w odrębnym procesie (por. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1975 roku, sygn.. akt III CRN 231/15, publ. LEX).

 

 

Zmiana nazwiska dziecka bez zgody ojca

11/12/2016 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Co do zasady dziecko nosi nazwisko obojga rodziców. Jednakże zdarzają się sytuację, gdy dziecko na skutek rozwodu rodziców lub innych okoliczności nosi nazwisko inne aniżeli matka czy ojciec. Ponadto w wyniku rozwodu czy zawarcia nowego związku małżeńskiego przez jednego z rodziców może wystąpić potrzeba zmiany nazwiska dziecka, przy czym procedura dokonania ww. zmian uzależniona jest przede wszystkim od dwóch okoliczności –  sposobu nadania nazwiska dziecka oraz zakresu władzy rodzicielskiej.

Zmiana nazwiska dziecka na nazwisko ojczyma

Zgodnie z art. 90 § 1 k.r.o. jeżeli matka małoletniego dziecka zawarła małżeństwo z mężczyzną, który nie jest ojcem tego dziecka, małżonkowie mogą złożyć przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego lub przed konsulem zgodne oświadczenia, że dziecko będzie nosiło takie samo nazwisko, jakie nosi albo nosiłoby ich wspólne dziecko. Do zmiany nazwiska dziecka, które ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda. Powyższa zasada odnosi się również do ojca dziecka, który zawarł nowy związek małżeński z inną kobietą.

Kiedy nie można zmienić nazwiska dziecku na nazwisko ojczyma?

Zaznaczyć jednak należy, że możliwość nadania dziecku nazwiska ojczyma jest wyłączona, jeżeli dziecko nosi nazwisko drugiego rodzica albo nazwisko utworzone na podstawie zgodnych oświadczeń rodziców dziecka przez połączenie nazwisk obojga rodziców. Ww. przypadku pozostaje bez znaczenia czy ojcu dziecka przysługuje władza rodzicielska czy też nie, albowiem ustawodawca przyznaje priorytet pochodzeniu biologicznemu dziecka przy ustalaniu jego nazwiska.

Zmiana nazwiska, a obowiązek alimentacyjny

Zmiana nazwiska dziecka na nazwisko ojczyma nie pociąga za sobą zmian w relacjach dziecko – biologiczny ojciec. Powyższe oznacza, że pomimo nadania dziecku nazwiska ojczyma obowiązek alimentacyjny oraz władza rodzicielska ojca (biologicznego) wobec dziecka nie wygasa. Nie zanika również prawo do osobistej styczności ojca z dzieckiem. Co więcej uzyskanie przez dziecko nazwiska męża matki stanowi tylko środek sprzyjający asymilacji dziecka w rodzinie, nie powoduje natomiast ustalenia ojcostwa. Wobec braku węzłów pokrewieństwa nie ma zatem podstaw do zasądzenia alimentów w oparciu o art. 87, 128 i 133 k.r.o., zaś jedyną podstawą do zasądzenia na rzecz dziecka alimentów od męża jego matki, nie będącego jego ojcem, stanowić może art. 144 § 1 k.r.o. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1967 roku, sygn.. akt III CRN 315/67, publ. LEX).

Zmiana nazwiska dziecka bez zgody ojca, czyli zmiana nazwiska w trybie administracyjnym

W przypadku, gdy dziecko nosi nazwisko ojca lub nazwisko powstałe na podstawie zgodnych oświadczeń rodziców dziecka przez połączenie nazwisk obojga rodziców i nie jest możliwa zmiana nazwiska na podstawie art. 90 k.r.o. wówczas można dokonać zmiany nazwiska w trybie administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 października 2008 roku o zmianie nazwiska i imienia zmiana nazwiska lub nazwiska rodowego jednego z rodziców rozciąga się na małoletnie dzieci i na dzieci, które pochodzą od tych samych rodziców, pod warunkiem że drugi z rodziców wyraził na to zgodę, chyba że nie ma on pełnej zdolności do czynności prawnych lub jest pozbawiony władzy rodzicielskiej albo nie żyje. Również w tym przypadku do zmiany nazwiska dziecka, które ukończyło trzynaście lat potrzebna jest jego zgoda.

Kiedy brak zgody ojca nie stanowi przeszkody do zmiany nazwiska?

Zmiana nazwiska bez zgody ojca możliwa jest w czterech przypadkach. Po pierwsze w sytuacji, gdy jest on pozbawiony władzy rodzicielskiej. Po drugie nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych (jest niepełnoletni, ubezwłasnowolniony częściowo lub całkowicie) Po trzecie nie żyje. Ostatnim przypadkiem kiedy brak zgody ojca nie stanowi przeszkody do zmiany nazwiska dziecka jest prawomocne postanowienie sądu opiekuńczego na dokonanie takiej czynności. Albowiem w przypadku braku porozumienia rodziców w istotnych sprawach dziecka, zaś do tej kategorii należy niewątpliwie zaliczyć zmianę nazwiska każdy z rodziców może wystąpić z wnioskiem do sądu opiekuńczego o rozstrzygnięcie tej kwestii.

Na koniec podkreślić należy, że do dokonania zmiany nazwiska dziecka w ww. trybie konieczne jest wystąpienie ważnych powodów. Jednakże co do zasady większe poczucie przynależności do rodziny, w której się dziecko wychowuje jest istotnym powodem, uzasadniającym zmianę nazwiska na nazwisko jakie nosi jego przyrodnie rodzeństwo czy jeden z rodziców (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 roku, sygn.. akt II OSK 1433/13, publ. LEX).

Wpis został opublikowany również na portalu Infor.pl http://www.infor.pl/prawo/rozwody/rozwod-i-dziecko/750227,Zmiana-nazwiska-dziecka-bez-zgody-ojca.html

Alimenty na małżonka po rozwodzie

17/10/2016 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

W trakcie trwania małżeństwa małżonkowie zobowiązani są przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać nie tylko na finansowym partycypowaniu w ww. kosztach, lecz także na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym. Oczywiście w przypadku uchylania się przez jednego z małżonków od ww. obowiązku sąd może zobowiązać małżonka do zaspakajania potrzeb rodziny poprzez uiszczanie co miesiąc określonej kwoty, a nawet nakazać wypłatę jego wynagrodzenia do rąk drugiego małżonka.

Natomiast zasądzenie alimentów na rzecz małżonka po rozwodzie uzależnione jest od sytuacji osobistej i majątkowej małżonka żądającego alimentów oraz osoby odpowiedzialnej za rozpad pożycia małżeńskiego.

Alimenty przy wyłącznej winie jednego z małżonków

Zgodnie z art. 60 § 2 k.r.o. w sytuacji, gdy jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

Powyższe oznacza, że obowiązek alimentacyjny uzależniony jest od spełnienia następujących przesłanek:

  1. jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego;
  2. rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, przy czym ocena, w jakim zakresie nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej zależy od porównania sytuacji, w jakiej niewinny małżonek znalazł się wskutek orzeczenia rozwodu, z sytuacją, w jakiej znajdowałby się, gdyby rozwodu nie orzeczono i gdyby pożycie małżonków funkcjonowało prawidłowo, nie zaś z sytuacją rzeczywiście występującą przed rozwodem (por. wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 13 sierpnia 2014 roku, sygn.. akt I CA 225/14, publ. LEX).

W tym miejscu podkreślić należy, że ujawnienie się wskazanych powyżej skutków, tj. pogorszenie się sytuacji materialnej małżonka niewinnego może nastąpić nawet kilka lat od orzeczenia rozwodu, uzasadniając tym samym wytoczenie przeciwko byłemu małżonkowi powództwa o ustalenie obowiązku alimentacyjnego na rzecz małżonka niewinnego.

Alimenty przy rozwodzie bez orzekania o winie lub z winy obojga małżonków

Natomiast zgodnie z art. 60 § 1 k.r.o. małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

W tym przypadku obowiązek alimentacyjny uzależniony jest od spełnienia następujących przesłanek:

  1. małżeństwo zostało rozwiązane bez orzeczenia o winie lub z winy obojga małżonków
  2. małżonek uprawniony do alimentów znajduje się w niedostatku, czyli nie może własnymi siłami zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb w całości lub w części (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2000 roku, sygn.. akt I CKN 872/00, publ. LEX).
Ustanie obowiązku alimentacyjnego, czyli do kiedy trzeba płacić alimenty na małżonka?

Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni (art. 60 § 3 k.r.o.)

Powyższe oznacza, że obowiązek alimentacyjny pomiędzy byłymi małżonkami wygasa zawsze w momencie zawarcia przez małżonka uprawnionego do alimentów nowego małżeństwa. Ponadto w przypadku orzeczenia rozwodu bez orzekania o winie małżonków obowiązek ten wygasa również z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, przy czym może być on przedłużony na dłuższy okres ze względu na wyjątkowe okoliczności.

Natomiast, gdy zobowiązanym do dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu jest małżonek, który został uznany za winnego rozkładu pożycia małżeńskiego to obowiązek ten nie jest ograniczony żadnym terminem. Obowiązek alimentacyjny nie jest zatem ograniczony w czasie w sytuacji, gdy rozwód został orzeczony z wyłącznej winy małżonka zobowiązanego do alimentów lub z winy obu stron. Albowiem brakq jest podstaw do zrównywania sytuacji prawnej małżonków, których wspólnie uznano za winnych rozkładu pożycia małżeńskiego z sytuacją prawną małżonków, których wina nie była ustalana (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 17 maja 2013 roku, sygn.. akr III AUa 1571/12, publ. LEX).

Wpis został opublikowany również na portalu Infor.pl http://www.infor.pl/prawo/alimenty/alimenty-miedzy-malzonkami/747721,Alimenty-na-malzonka-po-rozwodzie.html

 

Kiedy można żądać podwyższenia alimentów?

23/07/2015 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Podwyższenie alimentów możliwe jest w przypadku zmiany stosunków pomiędzy stronami, tj. wzrostu usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 138 k.r.o.). Ustalenie zmiany stosunków następuje poprzez porównanie stosunków obecnych z warunkami i okolicznościami istniejącymi poprzednio, tj. w dacie wydania wcześniejszego wyroku ustalającego wysokość alimentów (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1987 roku, sygn. akt III CZP 91/86, publ. OSNCPAP 1988/4/42). Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu ww. przepisy należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności – na tle sytuacji ogólnej – mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego. Powyższe oznacza, iż podstawą powództwa o podwyższenie alimentów może być tylko taka zmiana stosunków, która nastąpiła po uprawomocnieniu się wyroku zasądzającego alimenty, których podwyższenia żąda uprawniony (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 1999 roku, sygn.. akt I CKN 274/99, publ. Legalis). W tym miejscu warto wskazać, iż różnica wieku dziecka spowodowana upływem czasu od daty orzeczenia określającego wysokość alimentów co do zasady uzasadnia wzrost potrzeb związanych z uczęszczaniem do szkoły, pobieraniem dodatkowych zajęć, co z kolei pociąga za sobą konieczność ponoszenia zwiększonych wydatków (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 lipca 1965 roku, niepubl.).

Należy jednak pamiętać, iż sprawa z powództwa o podwyższenia alimentów nie może zmierzać do kontroli wcześniejszego, prawomocnego wyroku ustalającego wysokość obowiązku alimentacyjnego, bowiem sąd rozpoznając sprawę o podwyższenie alimentów nie może badać zasadności poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie alimentów. Powyższe oznacza, iż sąd rozpoznając sprawę o podwyższenie alimentów dokonuje tylko oceny czy od daty wydania wyroku ustalającego wysokość alimentów doszło do takiej zmiany stosunków, która uzasadnia uwzględnienie powództwa w całości albo w części.

Co więcej powództwo z art. 138 k.r.o. wyłącza dopuszczalność ewentualnego powództwa przeciwegzekucyjnego z art. 840 k.p.c. Przedmiotem powództwa przeciwegzekucyjnego nie jest zmiana, lecz pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, zaś orzeczenie wydane w wyniku powództwa opozycyjnego nie narusza prawomocności wyroku, w przeciwieństwie do wyroku w sprawie o zmianę zakresu obowiązku alimentacyjnego, który niweczy prawomocne ustalenie co do wysokości alimentów, czasu trwania obowiązku alimentacyjnego i określa je na nowo. Dlatego zmiana obowiązku alimentacyjnego może nastąpić w drodze powództwa z art. 138 k.r.o. Powództwo z art. 840 k.p.c. natomiast jest procesową formą obrony dłużnika, zwalczającego wykonalność prawomocnego wyroku.

Kancelaria Adwokacka Agnieszka Jakubowska - Gregier
ul. Puławska 22 lok. 6, 05-500 Piaseczno, tel. 502 56 82 81, email: [email protected]