Logo

tel. +48 502 568 281

Zmiany w podatku PIT w 2019 roku

10/12/2018 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Początek przyszłego roku przyniesie ze sobą sporo zmian w podatku PIT. Oto najważniejsze z nich:

Nowe zasady obliczania 5 letniego terminu,w czasie którego sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem PIT dla nieruchomości nabytych w drodze spadku lub trakcie wspólności majątkowej małżeńskiej

Od 1 stycznia 2019 roku w przypadku zbycia nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych okres 5 letni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Powyższą zmianę należy ocenić pozytywnie, bowiem dotychczas termin 5 letni liczony był od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkobiercę.  Do tej pory spadkobierca chcąc uniknąć płacenia podatku dochodowego nie mógł zbyć nieruchomości przez okres 5 lat od daty jego nabycia. Ewentualnie musiał przeznaczyć środki pochodzące ze sprzedaży na cele mieszkaniowe.

Podobnie od 1 stycznia 2019 roku w przypadku zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych okres 5 letni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Nowe zasady obliczania 5 letniego terminu, w czasie którego sprzedaż podlega opodatkowaniu dotyczą transakcji zawartych po 1 stycznia 2019 roku. Oznacza to, że w przypadku nabycia nieruchomości w drodze spadku lub w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej przed styczniem 2019 roku podatnik będzie mógł uniknąć podatku dochodowego, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę lub do majątku wspólnego minęło 5 lat. Oczywiście przy założeniu, że transakcja zostanie dokonana po 1 stycznia 2019 roku.

 

Nabycie lub zbycie w drodze działu spadku nieruchomości lub praw majątkowych

Od Nowego Roku zacznie obowiązywać również ust. 7 art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi odzwierciedlenie dotychczasowej linii orzeczniczej. Zgodnie z tym przepisem nie będzie stanowić nabycia albo odpłatnego zbycia, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych – do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

 

Ulga na własne cele mieszkaniowe

Podatnicy,którzy zechcą skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania, będą mieć, trzy  lata na wydatkowanie środków ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe. Obecnie okres ten wynosi 2 lata.

 

Zmiany dotyczące samochodów osobowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej

Od 1 stycznia ulega podwyższeniu do 150 000 zł limit wartości samochodu osobowego, pozwalający na pełne odliczenie odpisów amortyzacyjnych.

Ponadto przy korzystaniu z samochodów również w celach prywatnych podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków. Do tej pory przy użytku mieszanym wydatki eksploatacyjne były zaliczane w całości do kosztów uzyskania przychodów.

 

Zeznanie podatkowe małżonków

Małżonkowie od stycznia 2019 roku będą mogli złożyć zeznanie podatkowe po terminie i nie stracą preferencji. Dotychczas było to możliwe tylko w przypadku, jeżeli zeznanie podatkowe zostanie złożone w terminie.

 

Informacje o najnowszych wpisach na blogu i nie tylko znajdziesz również na facebook.com/adwokatpiaseczno/

Split payment, czyli mechanizm podzielonej płatności

02/07/2018 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Od wczoraj, czyli 1 lipca 2018 roku obowiązuje split payment, czyli podzielona płatność faktury VAT. Teoretycznie mechanizm podzielonej płatności na razie będzie dobrowolny, w praktyce jednak to nie my jako wystawca faktury VAT, lecz nasz odbiorca decydujemy czy chcemy skorzystać ze split payment’u.

 

Co to jest split payment i kogo obowiązuje?

Mechanizm podzielonej płatności, czyli split payment obowiązuje jedynie w transakcjach B2B i polega na podziale kwoty wynagrodzenia, ujętej w fakturze VAT na kwotę netto oraz kwotę podatku VAT. Kwota netto trafiać będzie tak jak dotychczas na rachunek bankowy wystawcy faktury VAT, natomiast kwota podatku VAT na specjalne konto, utworzone w naszym banku (tzw. rachunek VAT), do którego dostęp będzie ograniczony, zaś środku zgromadzone na ww. rachunku będą mogły zostać przeznaczone wyłącznie na ściśle określone cele. Ważne jest to, że odbiorca decydując się na zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności wykonuje tylko jeden przelew zaznaczając odpowiednią opcję, a podziału kwoty na kwotę netto i VAT dokonuje bank.

Czy muszę zakładać rachunek VAT?

Nie. Każdy bank powinien był do dnia 1 lipca 2018 roku utworzyć każdemu przedsiębiorcy rachunek VAT, przypisany do rachunku firmowego. Niestety wiele banków jeszcze nie wywiązało się z tego obowiązków i pomimo, że już dzisiaj możemy otrzymać płatność z zastosowaniem split payment’u od naszego kontrahenta.

 

Co z jednoosobowymi działalnościami, które nie posiadają rachunków firmowych?

Wprowadzenie zasady podzielonej płatności pociąga za sobą obowiązek założenia rachunku firmowego pomimo, że do tej pory jednoosobowe działalności gospodarcze nie miały obowiązku posiadania takiego rachunku. Spowodowane jest to tym, że w przypadku wyboru przez odbiorcę płatności przelewu przy zastosowaniu split payment’u przelew wykonany na rachunek osobisty przedsiębiorcy nie zostanie zrealizowany, tj. środki wrócą z powrotem na rachunek odbiorcy.

 

Na co można przeznaczyć środki zgromadzone na rachunku VAT?

Środki zgromadzone na rachunku VAT można co do zasady wykorzystać na zapłatę podatku VAT do urzędu skarbowego oraz na zapłatę faktury kosztowej, lecz jedynie w części obejmującej podatek VAT. Ponadto przedsiębiorca może złożyć wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o uwolnienie tych środków z rachunku VAT na bieżący rachunek rozliczeniowy przedsiębiorcy. Naczelnik ma 60 dni na rozpatrzenie tego wniosku.

 

Korzyści ze split payment’u

Celem wprowadzenia mechanizmu podzielonej płatności było zapewnienie bezpieczeństwa i pewności obrotu. Zapłata wynagrodzenia w ramach split payment’u świadczyć będzie o zachowaniu przez podatnika należytej staranności, powodując tym samym że organy skarbowe łatwiej zaakceptują jego prawo do obniżenia naliczonego podatku.

Ponadto przy stosowaniu split payment’u zostanie przyspieszony zwrot podatku VAT – 25 dni, a także zostanie zniesiona solidarna odpowiedzialność oraz część sankcji w podatku VAT.

 

 

Niezapłacone faktury, a odzyskanie podatku VAT

30/03/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Wystawianie faktur VAT z odroczonym terminem płatności niekiedy rodzi po stronie podatnika obowiązek zapłacenia podatku VAT jeszcze przed otrzymaniem przez niego płatności za dostarczoną usługę lub towar. I o ile nie jest to ani wygodne ani przyjemne dla naszej kieszeni to w przypadku uregulowania przez kontrahenta należności, wynikającej z faktury w terminie nie powoduje to dalszych nieprzyjemności. Problem pojawia się jednak w przypadku, gdy pomimo wystawienia faktury kontrahent nie wywiązuje się ze swojego zobowiązania i uchyla się od zapłaty.

 

Niezapłacone faktury VAT – co dalej?

W pierwszej kolejności oczywiście powinniśmy wezwać nierzetelnego kontrahenta do zapłaty należnej nam kwoty. Najlepiej zrobić to wysyłając wezwanie za potwierdzeniem odbioru wówczas mamy dowód, że chcieliśmy dać szansę naszemu dłużnikowi dobrowolnie uregulować należność. W przypadku, gdy pomimo wezwania dłużnik dalej uchyla się od zapłaty wówczas powinniśmy wystąpić do sądu z powództwem o zapłatę, zaś po wydaniu przez sąd wyroku albo nakazu zapłaty swoje kroki skierować do komornika w celu przymusowego wyegzekwowania przysługującej nam wierzytelności.

Nieściągalność wierzytelności, a możliwość odzyskania podatku VAT

Co jednak w sytuacji, gdy egzekucja jest bezskuteczna? Bądź też wiemy, że dłużnik jest niewypłacany i nie ma możliwości odzyskania należności w postępowaniu egzekucyjnym? Zapłaciliśmy przecież nie tylko podatek dochodowy za wykonaną usługę lub dostarczony towar, ale także podatek VAT pomimo, że faktycznie nie odnieśliśmy żadnej korzyści. Czy możemy odzyskać VAT z niespłaconych faktur?

TAK. Podatnik może bowiem skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona. Warunkiem skorzystania z powyższego uprawnienia, tj. ulgi za złe długi konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek:

  1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
  2. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
  3. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty

a. wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,

b. dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

 

Kiedy mamy do czynienia z nieściągalnością wierzytelności?

Zgodnie z ust. 1a art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług, dalej ustawą VAT nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Zatem jeżeli dłużnik spóźnia się  z zapłatą ponad 150 dni wówczas możemy dokonać korekty podstawy opodatkowania oczywiście po spełnieniu pozostałych przesłanek.

 

Termin na dokonanie korekty

Prawo do obniżenia podatku należnego z tytułu nieściągalności wierzytelności, przy zachowaniu pozostałych wymogów, może być zrealizowane jedynie w dwuletnim okresie liczonym od końca roku, w którym wystawiona została faktura obejmująca tę wierzytelność. Zakreślenie ww. terminu oznacza, że po jego upływie skorzystanie z prawa nie jest możliwe (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 grudnia 2016 roku, sygn.. akt I SA/Op 355/16, publ. LEX).

W tym miejscu należy jednak przywołać jeden z ostatnich wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym wyrażono pogląd, że korekta, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy VAT może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2016 roku, sygn.. akt I FSK 376/15, publ. LEX). Powyższe oznacza, że podatnik nie ma możliwości wyboru okresu rozliczeniowego, za który deklaracja z tytułu ulgi za złe długi zostanie skorygowana. Powinien on bowiem dokonać korekty w okresie, w którym upłynął 150 dzień od terminu płatności faktury VAT.

 

Dokonanie korekty, a późniejsze uregulowanie faktury

Może zdarzyć się również taka sytuacja, że gdy po dokonaniu korekty dłużnik zapłaci należność wynikającą z faktury. W takiej sytuacji podatnik ma obowiązek odpowiednio zwiększyć podatek należny. Obowiązek ten wynika z przepisu art. 89a ust. 4 ustawy VAT, przy czym bez znaczenia pozostaje forma uregulowania należności. Nie ma bowiem znaczenia, kto ureguluje należność, więc obowiązek zwiększenia podatku należnego powstanie także w przypadku uregulowania należności przez osobę trzecią. Uznać trzeba, że uregulowaniem należności jest też przymusowe ściągnięcie jej na drodze egzekucji. Obowiązek zwiększenia skorygowanego wcześniej podatku – w razie otrzymania należności – powstaje w rozliczeniu (w deklaracji) za okres, w którym należność ta została uregulowana (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2012 roku, sygn.. akt I SA/Kr 2114/11, publ. LEX).

 

Umorzenie należności, a odzyskanie podatku VAT

Natomiast umorzenie wierzytelności nie może być w żaden sposób utożsamiane z uregulowaniem należności lub zbyciem w jakiejkolwiek innej formie. W odniesieniu do części należności nieściągalnych, które zostały przez wierzycieli (na podstawie zawartego układu) umorzone, wierzyciele na mocy art. 89a ust. 1 ustawy  VAT mają prawo do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 sierpnia 2016 roku, sygn.. akt I SA/Po 2135/15, publ. LEX).

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej, a podatek VAT

19/01/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej stanowi nieodpłatne przeniesienie towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Takie stanowisko po raz kolejny zajął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie tym razem w wyroku z dnia 7 grudnia 2016 roku w sprawie I FSK 1728/16.

Czym jest dywidenda?

Na wstępie należy wyjaśnić czym jest dywidenda? Najogólniej rzecz ujmując dywidenda stanowi część zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym) spółki kapitałowej przeznaczona dla jedynego wspólnika albo akcjonariusza lub do podziału pomiędzy wspólników lub akcjonariuszy. Powyższe oznacza, że wypłata dywidendy jest jednostronnym świadczeniem spółki na rzecz udziałowca, przy czym przepisy kodeksu spółek handlowych nie określają formy wypłaty dywidendy, zatem może ona nastąpić w formie pieniężnej, co jest najpopularniejszą formą spotykaną w obrocie gospodarczym oraz w formie niepieniężnej (w naturze), np. poprzez przeniesienie prawa własności rzeczy. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że wypłata dywidendy jest szczególnym rodzajem czynności prawnej. Źródłem nabycia przedmiotu dywidendy i tytułem do uzyskania przysporzenia przez wspólnika spółki nie jest umowa cywilnoprawna, ale uchwała walnego zgromadzenia wspólników w oparciu o odpowiednie zapisy umowy spółki.

Co podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Natomiast na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności darowizny, pod warunkiem jednak, że podatnikowi przysługiwało prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Przez przekazanie należy rozumieć definitywne wyzbycie się władztwa nad towarem, przeniesienie prawa do rozporządzania tą rzeczą na inną osobę. Dla opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów bez znaczenia pozostaje cel takiego przekazania. Ponadto nie ma również znaczenia to, czy przekazanie następuje w wykonaniu nakazu wynikającego z przepisów prawa, ewentualnie nakazu organu (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, LEX 2015).

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej, a podatek VAT

Przekładając ww. rozważania na obowiązek opodatkowania podatkiem VAT wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej należy wskazać, że opodatkowanie dywidendy rzeczowej jest zgodne z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT wyrażającej się tym, że określone transakcje podlegają temu podatkowi niezależnie od formy, w której zostały dokonane, również zbycie nieruchomości czy też innych towarów w formie wypłaty dywidendy. Jeżeli w ramach wypłaty dywidendy zamiast wypłaty pieniędzy spółka będzie przekazywać prawo własności nieruchomości to nastąpi nieodpłatne przekazanie towaru opodatkowane podatkiem VAT, o ile spełnione są warunki z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT., tj. spółce dokonującej wypłaty dywidendy niepieniężnej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stanowisko sądów administracyjnych 

Powyższy problem był już niejednokrotnie przedmiotem zainteresowania sądów administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku  z dnia 23 października 2013 roku w sprawie I FSK 1503/12 uznał, że dywidenda niepieniężna w spółce komandytowo-akcyjnej, należna akcjonariuszom, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotem opodatkowania w takiej sytuacji nie jest bowiem dywidenda, lecz nieodpłatna dostawa towarów lub nieodpłatne świadczenie usług. Analogiczne stanowisko wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 23 października 2013 roku, sygn.. akt I FSK 1654/12, z dnia 23 stycznia 2014 roku, sygn.. akt I FSK 202/13 oraz z dnia 3 czerwca 2014 roku, sygn.. akt I FSK 956/13.

Opodatkowanie wkładów w spółce z o.o.

03/08/2016 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Obowiązek wniesienia wkładów do spółki z ograniczoną odpowiedzialną spoczywa na każdym wspólniku przystępującym do spółki. Wkłady te mogą przybrać postać pieniężną lub niepieniężną (tzw. aport), przy czym w stosunku do tych ostatnich kodeks spółek handlowych przewiduje dodatkowe wymogi formalne. Podejmując decyzję co będzie przedmiotem wkładu należy wziąć także pod uwagę aspekt podatkowy i opodatkowanie wkładów w spółce z .o.o., albowiem powstanie ewentualnego obowiązku podatkowego uzależnione jest co do zasady od tego co jest przedmiotem wkładu.

I tak wniesienie wkładu pieniężnego jest neutralne podatkowo zarówno dla spółki, jak i wspólnika, gdyż po stronie spółki nie stanowią one przychodu, zaś po stronie wspólnika wydatki poniesione przez niego na objęcie tych udziałów do momentu ich zbycia nie stanowią u niego kosztów przychodów. Natomiast przy wkładach niepieniężnych powstanie ewentualnego obowiązku podatkowego uzależnione jest od przedmiotu wkładu niepieniężnego, a mianowicie czy aport stanowi przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część czy też do spółki wnoszone są inne składniki majątkowe nie posiadające cech zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych.

Zatem dla celów podatkowych ważne jest prawidłowe ustalenie czy wnoszony przez nas aport stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, tj. przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ k.c. lub jego część. W tym miejscu wskazać należy, że przedsiębiorstwo stanowi minimum dóbr, środków oraz zasobów, jakie są konieczne do podjęcia działalność, jaka była prowadzona przez osobę wnoszącą ww. wkład. Ocena, czy doszło do nabycia przedsiębiorstwa jest więc możliwa in concreto, a miarodajne jest ustalenie, czy nabyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 września 2002 roku, sygn.. akt I SA/Wr 2713/00, publ. LEX). Strony – jak wynika z art. 55² k.c. – mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączaniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo (por. wyrok Sądu Najwyższego  z dnia 17 października 2000 r., sygn.. akt I CKN 850/98, publ. LEX).

Natomiast zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowi organizacyjnie i finansowy wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Ustalenie czy wkład stanowi przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część jest o tyle istotne z punktu widzenia wspólnika, że zgodnie z przepisami ustaw o podatkach dochodowych przychód powstały przy wniesieniu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części jest zwolniony od opodatkowania. Powyższe oznacza, iż w takim przypadku podobnie jak przy wkładach pieniężnych wspólnik na dzień wniesienia aportu nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego, zaś obowiązek podatkowy zostaje odroczony do dnia zbycia udziałów objętych w zamian za aport..

Inaczej przedstawia się natomiast sytuacja w przypadku wniesienia aportu w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Przychód ustala się bowiem już na dzień wniesienia aportu (objęcia udziałów), tj. na dzień zarejestrowania spółki lub dokonania w rejestrze wpisu w przedmiocie podwyższenia kapitału. Co do zasady przychodem będzie nominalna wartość objętych udziałów w zamian za wkład niepieniężny, zaś koszt będzie uzależniony od rodzaju aportu (wierzytelności, środek trwały polegający amortyzacji itp.). Zatem dochodem będzie różnica pomiędzy wartością aportu na dzień jego wniesienia, a wartością na dzień jego nabycia lub wytworzenia pomniejszona o ewentualne koszty, jakie miały miejsce w tym okresie (no. opłaty notarialne).

Natomiast jeżeli wspólnik, który dokonał nabycia udziałów w zamian za aport (nie będący przedsiębiorstwem lub jego zorganizowaną częścią) dokona ich zbycia to z reguły kosztem uzyskania przychodu będzie wartość nominalne udziałów na dzień ich objęcia (wniesienia wkładu niepieniężnego). Powyższe oznacza, że przy wkładach niepieniężnych, nie stanowiących przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wspólnik uiszcza podatek na dwóch etapach, tj. na dzień wniesienia aportu oraz na dzień zbycia udziałów. Jednakże w tym ostatnim przypadku obowiązek podatkowy powstanie wyłącznie wówczas, gdy wartość rynkowa udziałów na dzień zbycia będzie wyższa aniżeli na dzień ich objęcia. Jeżeli będzie odwrotnie to u wspólnika powstanie strata.

Udzielenie nieoprocentowanej pożyczki spółce przez jej wspólnika

02/12/2014 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Udzielenie nieoprocentowanej pożyczki spółce przez jej wspólnika może zostać uznane za nieodpłatne świadczenie wspólnika spółki na jej rzecz i w konsekwencji uznane, jako przychód spółki.

Co do zasady od woli stron umowy pożyczki zależy czy pożyczka będzie oprocentowana czy też nie. Jednakże w obrocie gospodarczym strony zawierając umowę pożyczki wspólnik – spółka często rezygnują z oprocentowania pożyczki, jednocześnie nie zdając sobie sprawy z konsekwencji podatkowych takiego działania. Nieoprocentowana pożyczka stanowi bowiem nieodpłatne świadczenie, którego wysokość stanowią odsetki, jakie należałoby uiścić w wolnym i niespekulacyjnym obrocie. Rezygnacja z odsetek, jako ekwiwalentu za korzystanie z cudzych pieniędzy, stanowi miarę przysporzenia, które uzyskał podatnik. Takie stanowisko wynika wprost z przepisu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym. Z punktu widzenia ekonomicznego i prawnego należy uznać rezygnację z zastrzeżonych pierwotnie odsetek za zmniejszenie pasywów podatnika, czyli przysporzenie określonej korzyści w skali globalnej majątku pożyczkobiorcy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba we Wrocławiu z dnia 17 marca 2004 roku w sprawie
I SA/Wr 4003/01).

Podkreślić również należy, iż na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za nieodpłatne świadczenie należy uznać wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. O nieodpłatność świadczenia w przypadku umowy pożyczki można zatem mówić w sytuacji braku świadczenia wzajemnego dla pożyczkodawcy w postaci odsetek (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 roku w sprawie II FSK 1503/10).

Zatem jak określić wysokość nieodpłatnego świadczenia, uzyskanego z tytułu udzielenia przez wspólnika nieoprocentowanej pożyczki? Pomocne w tym zakresie będzie odwołanie się do średniego oprocentowania pożyczek, obliczonego na podstawie oprocentowania stosowanego przez kilka dużych banków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 czerwca 2009 roku w sprawie I SA/Kr 957/08).

Kancelaria Adwokacka Agnieszka Jakubowska - Gregier
ul. Puławska 22 lok. 6, 05-500 Piaseczno, tel. 502 56 82 81, email: [email protected]