Logo

tel. +48 502 568 281

Komu przysługuje ulga na dziecko?

24/04/2018 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

 

 

Ostateczny termin na złożenie deklaracji PIT-37, PIT-36, PIT-38 za 2017 roku wypada 30 kwietnia 2018 roku. Rozliczając się z fiskusem niektórzy z nas mogą skorzystać z ulgi na dzieci. Sprawdź poniżej komu przysługuje ulga na dzieci.

Ulga na dziecko nie dla każdego

Zgodnie z art. 27 f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej PIT) od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Faktycznie wykonywanie, a nie tylko posiadanie władzy rodzicielskiej

Samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie daje jeszcze podstaw do skorzystania z ulgi na dziecko. Dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2018 roku, sygn.. akt I SA/Po 1208/17, publ. LEX).

Warto również wskazać, że miejsce zamieszkania dziecka przy jednym z rodziców nie przesądza o tym, że właśnie ten rodzic wykonuje wobec tego dziecka władzę rodzicielską i nie jest wystarczającym powodem, żeby pozbawić drugiego rodzica prawa do skorzystania z ulgi na dziecko.  W razie sporu w tej kwestii organ podatkowy powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe, kto w danym roku podatkowym faktycznie wykonywał władzę rodzicielską i w konsekwencji kto może skorzystać z ulgi prorodzinnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2018 roku, sygn.. akt II FSK 851/16).

Wysokość ulgi na dziecko

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika

    a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł

    b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

  2. dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Ulga na dziecko nie dla przedsiębiorcy, który płaci podatek liniowy

Przedsiębiorca, który uzyskał wyłącznie dochody z działalności opodatkowanej według stawki liniowej nie skorzysta z ulgi na dzieci. Możliwość odliczenia zachowa natomiast przedsiębiorca opodatkowany co prawda podatkiem liniowym, który w ubiegłym roku oprócz dochodów z działalności uzyskał również takie, które są opodatkowane na zasadach ogólnych. W takim wypadku ulga na dziecko możliwa jest do odliczenia w składanym dodatkowo PIT-36 lub PIT-37.

 

Pozbawienie władzy rodzicielskiej

19/01/2016 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Co do zasady władza rodzicielska przysługuje obojgu rodziców (art. 93 § 1 k.r.o.). Jednakże w sytuacji, gdy władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w stosunku do jednego z rodziców (art. 111 § 1 k.r.o). Nie ulega wątpliwości, iż pozbawienie władzy rodzicielskiej stanowi najbardziej drastyczny środek ingerencji sądu w sferę tej władzy, polega bowiem na tym, że rodzice tracą całkowicie tę władzę.  Dokonując zatem wykładni przepisu art. 111 § 1 k.r.o., trzeba mieć na uwadze, że do pozbawienia władzy rodzicielskiej upoważniają sąd tylko takie zaniedbania obowiązków względem dziecka, które mogą być ocenione jako rażące. Muszą to być poważne zaniedbania bądź zaniedbania o mniejszej wadze, które nabierają cech niepoprawności i uporczywości. W przepisie art. 111 § 1 k.r.o. chodzi o zaniedbania rodziców, które cechuje uporczywość, niepoprawność i nasilenie złej woli. Zaniedbania o mniejszym ciężarze, nieosiągające takich cech, uzasadniają jedynie wydanie odpowiednich zarządzeń przewidzianych w art. 109 k.r.o. Pozbawienie władzy rodzicielskiej to najsurowszy środek ingerencji sądu, który można zastosować dopiero wówczas, gdy stosowane dotychczas łagodniejsze środki okazały się nieskuteczne lub gdy w okolicznościach danego wypadku jest oczywiste, że stosowanie łagodniejszych środków jest niecelowe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1997 roku, sygn.. akt III CKN 122/97, publ. LEX).

Jako konkretne przyczyny pozbawienia rodziców władzy rodzicielskiej z powodu jej nadużywania lub zaniedbań w jej wykonywaniu można m.in. wskazać:

  1. agresywne zachowanie jednego z rodziców wobec dziecka lub nawet drugiego z rodziców w sytuacji, gdy postępowanie rodzica obiektywnie wywiera destrukcyjny wpływ na proces wychowania i rozwoju psychicznego dziecka, choćby nie było to związane z subiektywnym, negatywnym nastawieniem rodzica wobec dziecka (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2000 roku, sygn.. akt I CKN 931/00, publ. LEX);
  2. nadużywanie alkoholu lub środków odurzających przez rodzica, a także rozpijanie dziecka
  3. uprawianie przestępczego procederu przez rodzica lub nakłanianie do takiego postępowania dziecka;
  4. uporczywe i złośliwe uchylanie się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2000 roku, sygn.. akt III CKN 834/99, publ. LEX)
  5. pozbawienie przez ojca kilkuletniego dziecka naturalnego środowiska rodzinnego i bezpośredniej opieki matki oraz możliwości wychowywania się wspólnie z małoletnim rodzeństwem i zatrzymanie go na stałe – wbrew woli matki – w obcym kraju (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1970 roku, sygn.. akt III CRN 181/70, publ. LEX).

W tym miejscu zaznaczyć należy, iż prawo do utrzymywania kontaktów z dzieckiem jest niezależne od władzy rodzicielskiej. Powyższe oznacza, iż w przypadku pozbawienia władzy rodzicielskiej czy też jej ograniczenia rodzice w dalszym ciągu mają prawo do osobistej styczności z dzieckiem (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2004 roku, sygn.. akt IV CK 615/03, publ. LEX).

*Wpis ten został opublikowany również na portalu INFOR