Logo

tel. +48 502 568 281

Split payment, czyli mechanizm podzielonej płatności

02/07/2018 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Od wczoraj, czyli 1 lipca 2018 roku obowiązuje split payment, czyli podzielona płatność faktury VAT. Teoretycznie mechanizm podzielonej płatności na razie będzie dobrowolny, w praktyce jednak to nie my jako wystawca faktury VAT, lecz nasz odbiorca decydujemy czy chcemy skorzystać ze split payment’u.

 

Co to jest split payment i kogo obowiązuje?

Mechanizm podzielonej płatności, czyli split payment obowiązuje jedynie w transakcjach B2B i polega na podziale kwoty wynagrodzenia, ujętej w fakturze VAT na kwotę netto oraz kwotę podatku VAT. Kwota netto trafiać będzie tak jak dotychczas na rachunek bankowy wystawcy faktury VAT, natomiast kwota podatku VAT na specjalne konto, utworzone w naszym banku (tzw. rachunek VAT), do którego dostęp będzie ograniczony, zaś środku zgromadzone na ww. rachunku będą mogły zostać przeznaczone wyłącznie na ściśle określone cele. Ważne jest to, że odbiorca decydując się na zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności wykonuje tylko jeden przelew zaznaczając odpowiednią opcję, a podziału kwoty na kwotę netto i VAT dokonuje bank.

Czy muszę zakładać rachunek VAT?

Nie. Każdy bank powinien był do dnia 1 lipca 2018 roku utworzyć każdemu przedsiębiorcy rachunek VAT, przypisany do rachunku firmowego. Niestety wiele banków jeszcze nie wywiązało się z tego obowiązków i pomimo, że już dzisiaj możemy otrzymać płatność z zastosowaniem split payment’u od naszego kontrahenta.

 

Co z jednoosobowymi działalnościami, które nie posiadają rachunków firmowych?

Wprowadzenie zasady podzielonej płatności pociąga za sobą obowiązek założenia rachunku firmowego pomimo, że do tej pory jednoosobowe działalności gospodarcze nie miały obowiązku posiadania takiego rachunku. Spowodowane jest to tym, że w przypadku wyboru przez odbiorcę płatności przelewu przy zastosowaniu split payment’u przelew wykonany na rachunek osobisty przedsiębiorcy nie zostanie zrealizowany, tj. środki wrócą z powrotem na rachunek odbiorcy.

 

Na co można przeznaczyć środki zgromadzone na rachunku VAT?

Środki zgromadzone na rachunku VAT można co do zasady wykorzystać na zapłatę podatku VAT do urzędu skarbowego oraz na zapłatę faktury kosztowej, lecz jedynie w części obejmującej podatek VAT. Ponadto przedsiębiorca może złożyć wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o uwolnienie tych środków z rachunku VAT na bieżący rachunek rozliczeniowy przedsiębiorcy. Naczelnik ma 60 dni na rozpatrzenie tego wniosku.

 

Korzyści ze split payment’u

Celem wprowadzenia mechanizmu podzielonej płatności było zapewnienie bezpieczeństwa i pewności obrotu. Zapłata wynagrodzenia w ramach split payment’u świadczyć będzie o zachowaniu przez podatnika należytej staranności, powodując tym samym że organy skarbowe łatwiej zaakceptują jego prawo do obniżenia naliczonego podatku.

Ponadto przy stosowaniu split payment’u zostanie przyspieszony zwrot podatku VAT – 25 dni, a także zostanie zniesiona solidarna odpowiedzialność oraz część sankcji w podatku VAT.

 

 

Niezapłacone faktury, a odzyskanie podatku VAT

30/03/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Wystawianie faktur VAT z odroczonym terminem płatności niekiedy rodzi po stronie podatnika obowiązek zapłacenia podatku VAT jeszcze przed otrzymaniem przez niego płatności za dostarczoną usługę lub towar. I o ile nie jest to ani wygodne ani przyjemne dla naszej kieszeni to w przypadku uregulowania przez kontrahenta należności, wynikającej z faktury w terminie nie powoduje to dalszych nieprzyjemności. Problem pojawia się jednak w przypadku, gdy pomimo wystawienia faktury kontrahent nie wywiązuje się ze swojego zobowiązania i uchyla się od zapłaty.

 

Niezapłacone faktury VAT – co dalej?

W pierwszej kolejności oczywiście powinniśmy wezwać nierzetelnego kontrahenta do zapłaty należnej nam kwoty. Najlepiej zrobić to wysyłając wezwanie za potwierdzeniem odbioru wówczas mamy dowód, że chcieliśmy dać szansę naszemu dłużnikowi dobrowolnie uregulować należność. W przypadku, gdy pomimo wezwania dłużnik dalej uchyla się od zapłaty wówczas powinniśmy wystąpić do sądu z powództwem o zapłatę, zaś po wydaniu przez sąd wyroku albo nakazu zapłaty swoje kroki skierować do komornika w celu przymusowego wyegzekwowania przysługującej nam wierzytelności.

Nieściągalność wierzytelności, a możliwość odzyskania podatku VAT

Co jednak w sytuacji, gdy egzekucja jest bezskuteczna? Bądź też wiemy, że dłużnik jest niewypłacany i nie ma możliwości odzyskania należności w postępowaniu egzekucyjnym? Zapłaciliśmy przecież nie tylko podatek dochodowy za wykonaną usługę lub dostarczony towar, ale także podatek VAT pomimo, że faktycznie nie odnieśliśmy żadnej korzyści. Czy możemy odzyskać VAT z niespłaconych faktur?

TAK. Podatnik może bowiem skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona. Warunkiem skorzystania z powyższego uprawnienia, tj. ulgi za złe długi konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek:

  1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
  2. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
  3. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty

a. wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,

b. dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

 

Kiedy mamy do czynienia z nieściągalnością wierzytelności?

Zgodnie z ust. 1a art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług, dalej ustawą VAT nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Zatem jeżeli dłużnik spóźnia się  z zapłatą ponad 150 dni wówczas możemy dokonać korekty podstawy opodatkowania oczywiście po spełnieniu pozostałych przesłanek.

 

Termin na dokonanie korekty

Prawo do obniżenia podatku należnego z tytułu nieściągalności wierzytelności, przy zachowaniu pozostałych wymogów, może być zrealizowane jedynie w dwuletnim okresie liczonym od końca roku, w którym wystawiona została faktura obejmująca tę wierzytelność. Zakreślenie ww. terminu oznacza, że po jego upływie skorzystanie z prawa nie jest możliwe (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 grudnia 2016 roku, sygn.. akt I SA/Op 355/16, publ. LEX).

W tym miejscu należy jednak przywołać jeden z ostatnich wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym wyrażono pogląd, że korekta, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy VAT może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2016 roku, sygn.. akt I FSK 376/15, publ. LEX). Powyższe oznacza, że podatnik nie ma możliwości wyboru okresu rozliczeniowego, za który deklaracja z tytułu ulgi za złe długi zostanie skorygowana. Powinien on bowiem dokonać korekty w okresie, w którym upłynął 150 dzień od terminu płatności faktury VAT.

 

Dokonanie korekty, a późniejsze uregulowanie faktury

Może zdarzyć się również taka sytuacja, że gdy po dokonaniu korekty dłużnik zapłaci należność wynikającą z faktury. W takiej sytuacji podatnik ma obowiązek odpowiednio zwiększyć podatek należny. Obowiązek ten wynika z przepisu art. 89a ust. 4 ustawy VAT, przy czym bez znaczenia pozostaje forma uregulowania należności. Nie ma bowiem znaczenia, kto ureguluje należność, więc obowiązek zwiększenia podatku należnego powstanie także w przypadku uregulowania należności przez osobę trzecią. Uznać trzeba, że uregulowaniem należności jest też przymusowe ściągnięcie jej na drodze egzekucji. Obowiązek zwiększenia skorygowanego wcześniej podatku – w razie otrzymania należności – powstaje w rozliczeniu (w deklaracji) za okres, w którym należność ta została uregulowana (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2012 roku, sygn.. akt I SA/Kr 2114/11, publ. LEX).

 

Umorzenie należności, a odzyskanie podatku VAT

Natomiast umorzenie wierzytelności nie może być w żaden sposób utożsamiane z uregulowaniem należności lub zbyciem w jakiejkolwiek innej formie. W odniesieniu do części należności nieściągalnych, które zostały przez wierzycieli (na podstawie zawartego układu) umorzone, wierzyciele na mocy art. 89a ust. 1 ustawy  VAT mają prawo do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 sierpnia 2016 roku, sygn.. akt I SA/Po 2135/15, publ. LEX).

Nieruchomość rolna jako aport w spółce z o.o.

25/01/2017 ,

By Agnieszka Jakubowska - Gregier

With 0 comments

Od dnia 30 kwietnia 2016 roku wniesienie nieruchomości rolnej aportem do spółki z o.o. jest znacznie utrudnione, a wszystko na skutek nowelizacji ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego wprowadzającą szereg ograniczeń w obrocie ziemią rolną.

Czy ograniczenia w obrocie ziemią dotyczą wszystkich nieruchomości rolnych?

Nie, przepisów ustawy nie stosuje się bowiem do nieruchomości rolnych:

  1. wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, o którym mowa w ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa
  2. o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha,
  3. będących drogami wewnętrznymi;

Ponadto ustawy nie stosujemy w zakresie nabycia udziałów lub ich części we współwłasności nieruchomości, o których mowa w pkt 2 i 3.

W związku z powyższym w sytuacji wniesienia aportem nieruchomości rolnej o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha przepisy ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego nie będą miały zastosowania, zaś wspólnik będzie miał swobodę w dysponowaniu nieruchomością i bez żadnych ograniczeń będzie mógł wnieść ją do spółki i w zamian za nią objąć w spółce udziały.

Wniesienie nieruchomości do spółki o powierzchni większej niż 0,3 ha

Natomiast w sytuacji, gdy nieruchomość rolna wnoszona jako aport do spółki przekracza swoją powierzchnią 0,3 ha,  Agencja Nieruchomości Rolnych działająca na rzecz Skarbu Państwa może złożyć oświadczenie o nabyciu tej nieruchomości za zapłatą równowartości pieniężnej odpowiadającej jej wartości rynkowej (art. 4 ust. 1 ustawy).

O wniesieniu nieruchomości rolnej do spółki, spółka powinna niezwłocznie zawiadomić Agencję w celu złożenia przez nią oświadczenia, o którym mowa w zdaniu poprzednim. Do zawiadomienia dołącza się wypis z ewidencji gruntów i budynków dotyczący nieruchomości rolnej stanowiącej przedmiot wkładu. Jeżeli Agencja w terminie miesiąca od daty otrzymania zawiadomienia nie skorzysta z ww. uprawnienia wówczas spółka stanie się właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Podstawą wpisu spółki do księgi wieczystej w takim przypadku stanowić będzie oprócz umowy przeniesienia własności, także dowód doręczenia Agencji zawiadomienia o oświadczeniu o wniesieniu aportu oraz jej oświadczenie, że nie korzysta z prawa nabycia albo upływ miesięcznego terminu do złożenia oświadczenia w tym przedmiocie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 2005 roku, sygn.. akt V CK 249/05, publ. LEX).

Prawo pierwokupu udziałów w spółce

Pisząc o wniesieniu nieruchomości rolnej aportem do spółki nie można pominąć innej, istotnej kwestii, jaką jest prawo pierwokupu Agencji udziałów w spółce, która jest właścicielem nieruchomości rolnej (art. 3a ust. 1 ustawy). Ograniczenie to nie dotyczy jednak zbywania udziałów na rzecz osoby bliskiej, przez którą należy rozumieć zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonka, osoby przysposabiające i przysposobione.

Wniesienie nieruchomości aportem, a podatek VAT

Czynność polegająca na wniesieniu do spółki aportu w postaci nieruchomości co do zasady będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji, gdy osobą wnosząca wkład jest podatnik w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą,bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Powyższe oznacza, że w przypadku, gdy wkład w postaci aportu wnoszony jest przez osobę fizyczną, nie prowadzącą działalności gospodarczej oraz nie podejmującą żadnych czynności komercyjnych to taka czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT

Natomiast na temat opodatkowania wkładów podatkiem dochodowym przeczytasz we wcześniejszym wpisie Opodatkowanie wkładów w spółce z o.o.

 

Kancelaria Adwokacka Agnieszka Jakubowska - Gregier
ul. Puławska 22 lok. 6, 05-500 Piaseczno, tel. 502 56 82 81, email: [email protected]